24 Νοε 2015

Επιτραπέζιο παιχνίδι μαθηματικών





Για να μοιάζουν τα μαθηματικά "παιχνιδάκι" σκέφτηκα να τα κάνω εγώ παιχνίδι!
Δεν ήταν δύσκολο. Απλά, οι παίχτες έπρεπε να έχουν ένα στόχο και να πηγάζει γέλιο από το παιχνίδι μας!

Χρειάστηκα:
  • χαρτόνια οντουλέ (διπλώνουν καλύτερα νομίζω από τα κανσόν)
  • καπάκια

Τι έκανα λοιπόν...

Πήρα τα χαρτονάκια οντουλέ κι έγραψα στο εσωτερικό "προβληματάκια" της πρώτης δημοτικού.  Προβληματάκια του τύπου:
"ο Στέλιος είχε πέντε μπάλες κι η μια του ξεφούσκωσε. Πόσες μπάλες έχει τώρα για να παίξει;"
"η μαμά κατσικίνα (μαμά των εφτά κατσικών) αγόρασε έξι σοκολάτες, έφτασαν για όλα τα παιδιά της;"
"ο Μιχάλης έχει δώδεκα μπογιές κι ο Άρης έχει δεκατρείς μπογιές. Ποιος έχει τις λιγότερες;"
"το καλάθι μου έχει τρία ρόδια και του φίλου έχει 4 ρόδια. Πόσα μαζέψαμε συνολικά;"

Τα προσωπάκια που πρωταγωνιστούν στα προβληματάκια μας είναι υπαρκτά. Είναι φίλοι μας ή συγγενείς μας. Πρόσωπα πάντως που αγαπάμε. Ή πρόσωπα από παραμύθια που μας αρέσουν. Αν στα προβλήματα οι ήρωες κάνουν γκάφες όπως "ο Πινόκιο είπε ψέματα! με τη μύτη του λοιπόν κάρφωσε δυο μανταρίνια και τρία μήλα. Πόσα φρούτα έχει καρφωμένα στη μύτη του;"
Αυτό κάνει το παιχνίδι ακόμη πιο διασκεδαστικό και τα παιδιά περιμένουν με αγωνία τι λέει το επόμενο πρόβλημα.

Έβαλα λοιπόν σε μια γυάλα τα διπλωμένα χαρτάκια και πήραμε τα πολύχρωμα καπάκια για έπαθλο.

Καθένας τράβαγε ένα χαρτάκι από τη γυάλα κι εγώ του διάβαζα το πρόβλημα. Αν απαντούσε σωστά κέρδιζε ένα καπάκι. Αν όχι, περίμενε να ξαναρθεί η σειρά του. Σε πιο δύσκολες πραξούλες χρησιμοποιούσαμε και αριθμητήρι.



Βέβαια του μικρότερου της παρέας (3 χρονών), τα καπάκια του τα χαρίζαμε σε κάθε ερώτηση. Και να σας πω, μάζεψε τα περισσότερα.
Στους μεγαλύτερους άρεσε το παιχνίδι και το ζητάνε ξανά και ξανά να το παίξουμε.
Και να να είμαι ειλικρινής, για να μη βαριόμαστε τις ίδιες ρωτήσεις, κάθε φορά που ανοίγω ένα χαρτάκι σκαρφίζομαι εκείνη τη στιγμή κάποιο καινούριο προβληματάκι και το λέω. Κι αν με ρωτήσουν την επόμενη φορά, να πω ας πούμε το πρόβλημα με το σκίουρο, εγώ φυσικά δε το θυμάμαι, το θυμούνται όμως οι μικροί παίχτες!

Τις καλησπέρες μου!

8 σχόλια:

  1. Πολύ ωραια η ιδέα σου! θα την τιμήσω γιατί δεν είμαστε και μαθηματικοί τύποι, κανένα τραγούδι δωσε μας και λίκνισμα αχαχαα

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. χα χα!!! ναι, αν είχαμε και μουσική υπόκρουση θα ήταν θαύμα το παιχνιδάκι μας!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Μα το όμορφη ιδέα! Μπήκε αμέσως στο σημειωματάριο μου για μελλοντική χρήση! Έρχομαι από το παρτυ και χαίρομαι που σε βρήκα!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Καλώς ήρθες στο σπίτι μας!!
    Είναι καλή ιδέα για τα μαθηματικά... και κυρίως διασκεδαστική!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. Ενθουσιάστηκα! Στο Δημήτρη (3μήνες πριν τα 5) αρέσουν τα μαθηματικά και θα ξετρελαθεί σίγουρα. Στον Γρηγόρη (2,5) θα χαρίζουμε κι εμείς καπάκια! Ευχαριστούμε για το όμορφο παιχνιδάκι και καλώς σε βρήκα.
    Από το πάρτι της Μάχης (http://mommasdailylife.blogspot.com)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Καλώς ήρθες στο σπίτι μας!!!
      Εμείς στο 3χρονο βάσανο μας χαρίζουμε ένα καπάκι σε κάθε γύρο. Κι έτσι, Είναι σχεδόν πάντα νικητής!
      Σε όλες τις ερωτήσεις, όσο απλές κι αν είναι απαντάει "εκατόοοοοοοοοοοοο"......

      Διαγραφή

Ο λόγος δικός σας: