29 Ιαν 2016

18 στιγμές που έπρεπε να κλάψω ή να γελάσω και τελικά χάθηκα στη λυτρωτική απάθεια.

οι 3 αυτουργοί των παρακάτω γεγονότων...

18 στιγμές που έπρεπε να κλάψω ή να γελάσω και τελικά χάθηκα στη λυτρωτική απάθεια.


·         Όταν έκαψα το κέικ και τα παιδιά θέλανε ντε και καλά να φάνε κέικ. Εξήγησα πως δε μπορώ να αφήσω τον μικρό (δίχρονο τότε) άλλο μόνο του να παίξει. Τα παιδιά υποσχέθηκαν ότι θα τον προσέχουν. Είπα «εντάξει, θα κάνω πολύ γρήγορα σαν άνεμος». Όταν έβαλα το κέικ στο φούρνο και γύρισα στο σαλόνι είδα τρία παιδιά και ένα βουνό από σεντόνια, κουβέρτες, μαξιλάρια, παπλώματα, ρούχα κι ότι άλλο χωράει σε μια ντουλάπα. Δε πρόλαβα να ρωτήσω τι και πως. Με ενημέρωσαν τα παιδιά πως αυτό είναι το σκουπιδιάρικο τους. Μου είπαν πως το παιχνίδι αυτό τους το έμαθε ένας φίλος τους. Πήρα τηλ τη μαμά του φίλου τους και της ζήτησα να πει στο παιδί της όταν ξανάρθουν στο σπίτι μας να δείξει στα δικά μου παιδιά πως να ξεσκονίζουν.

·         Όταν είδα το ντουλάπι της κουζίνας με τα ψώνια ανοιχτό κι ένα μωρό ενός έτους να γλείφει το κακάο. Μακαρόνια ρύζια, άλευρα, δημητριακά όλα στο πάτωμα. Έβγαλα μια φωτογραφία να μη ξεχάσω τη στιγμή.

·         Όταν ο «καλός» μου έχασε το παιδί μέσα στο σπίτι. Το παιδί είχε βγάλει από το ντουλάπι όλα τα τάπερ και είχε αποκοιμηθεί. Το αποθανάτισε για να το θυμόμαστε.

·         Όταν τα παιδιά έσπασαν την καινούρια τηλεόραση μιας ημέρας. Συνέχισα το φαί μου μη βρίσκοντας τι άλλο να κάνω.

·         Όταν δυο μαγικά χέρια κρεμάστηκαν στην ανοιχτή πόρτα του ψυγείου για να κάνουν τη μαϊμού και την έσπασαν. Φώναξα αλλά δεν ξαναμπήκε η πόρτα στη θέση της. Οπότε προσπάθησα να στεγνώσω το χαλί από το νερό που είχε χυθεί.

·         Όταν επίσης δυο μαγικά χέρια τράβηξαν το τραπεζομάντηλο φαγητού κι έπεσαν όλα στο ανοιχτόχρωμο (οφείλω να τονίσω το ανοιχτόχρωμο) χαλί μας. Τα πιάτα μέσα είχαν φακή.

·         Όταν μια πέτρα που βρέθηκε τυχαία σε δυο χέρια και χάραξαν ολόκληρο γκράφιτι στο αμάξι. Το στοματάκι δικαιολογήθηκε πως θα μας αγοράσει άλλο αμάξι γιατί η νονά του, του είχε δώσει λεφτά. Πήρα τηλ τη νονά του και της είπα να περάσει να μας δώσει την επιταγή για το αμάξι.

·         Όταν κάποιο χεράκι άνοιξε το μάτι της κουζίνας στο οποίο είχα ακουμπήσει τη πλαστική λεκάνη με το μείγμα για κέικ (δε με πάνε καθόλου τα κέικ) και η λεκάνη έλιωσε. Το μείγμα έκανε καταρράκτη στην κουζίνα για να καταλήξει στο χαλί. Ο καλός μου μπαίνει στο σπίτι και κάποια πανικοβλημένη φωνή τον ενημερώνει «τρέξε μπαμπά έσπασε η τουαλέτα» (δεν είχαμε ξεκαθαρίσει ακόμη τη διαφορά τουαλέτας και λεκάνης κουζίνας). Κι ένας αλλόφρον άντρας να ψάχνει στο μπάνιο για τη ζημιά. Λες κι αν την έβρισκε θα μπορούσε και να τη διορθώσει. Ξεκαρδίστηκα στα γέλια.

·         Όταν έξι χέρια κάτι πάτησαν στο πληκτρολόγιο κι η οθόνη του υπολογιστή τα έδειχνε όλα ανάποδα. Τα ίδια χέρια τα πρόλαβα τη στιγμή που γυρνούσαν ολόκληρη την οθόνη τούμπα για να βλέπουν κανονικά. Έκανα επαναφορά συστήματος (δε βρήκα καμιά καλύτερη ιδέα) με την οθόνη να την κρατάω τούμπα.

·         Όταν αντί για σφαίρες στα όπλα μπήκαν ξυλομπογιές και έριχναν στο φρεσκοβαμμένο τοίχο μας. Τους ζήτησα έστω να χρησιμοποιήσουν χαρούμενα χρώματα.

·         Όταν το κούτελο του τρίχρονου ήταν γεμάτο κόλλες και κάτι σαν χνούδια. Ζητάω να μάθω γιατί και μου απάντησε ο πεντάχρονος πως τον έβαλε κάτω και του έριξε κόλλα για να του κολλήσει μερικά ψεύτικα μαλλιά όπως κάναμε στις φατσούλες της χειροτεχνίας. Μαλλιά εννοεί νήμα πλεξίματος. Μέχρι που αποκοιμήθηκε προσπαθούσα να του ξεκολλήσω τα μαλλιά του από τις κόλλες.

·         Όταν είδα τη πρώτη φορά το χριστουγεννιάτικο δέντρο μας ξαπλωμένο. Από τότε είναι παράδοση όλα μας τα δέντρα να τα ισοπεδώνουμε τουλάχιστον δυο με τρεις φορές το χρόνο. Πέρυσι το έδεσα με σκοινί και το κάρφωσα στον τοίχο. Το κράτησα όρθιο μέχρι και την Πρωτοχρονιά!

·         Όταν είδα καρέκλες και σκαμνάκια και βιβλία τοποθετημένα το ένα πάνω στο άλλο και απόλυτη συνεργασία των δυο μεγάλων παιδιών για να φτάσουν τα σοκολατάκια που ήταν στη ντουλάπα. Τους άφησα να τα φτάσουν μόνοι τους. Κρυφάκουγα τι λέγανε. Τόση αγάπη δεν είχαν δείξει ποτέ ο ένας στον άλλον όση εκείνη την ήμερα.

·         Όταν τα τρία αγόρια σκέφτηκαν την πρώτη φορά να κατουρήσουν στο σαλόνι το οποίο είχα μόλις σφουγγαρίσει. Δεν έμειναν στη σκέψη. Έπεσα όμως εγώ σε βαριά απελπισία. 

·          Όταν τη στιγμή που φυτεύαμε ένα λουλούδι σε μια γλάστρα μου πέταξε κάποιος μια χούφτα χώμα στα μάτια μου. Τυφλώθηκα. Τους είπα να πάμε στο φαρμακείο. Με κρατάγαν σε όλο το δρόμο από το χέρι.

·         Όταν σε εκκλησία που μοιράζαν άρτο πήγαν και ρώτησαν τον παπά αν κερνάνε  και κάτι άλλο εκτός από αυτά. Κι όταν ο παπάς τους ρώτησε τι άλλο θα ήθελαν απάντησαν σουβλάκια! Τους πήρα και φύγαμε.

·         Όταν είχα τη φαεινή ιδέα να φτιάξουμε όλοι μαζί τυροπιτάκια με χειροποίητο φύλλο. Δε θέλω να θυμάμαι λεπτομέρειες και το πόσες ώρες καθάριζα. Δε θυμάμαι καν αν τα τυροπιτάκια πέτυχαν.

·         Όταν είχα ακόμη πιο φαεινή ιδέα να γεμίσουμε με το υλικό που γεμίζουν και τα λούτρινα αρκουδάκια, κάλτσες με δαχτυλάκια και να τις κάνουμε τερατάκια. Όλο το σπίτι γέμισε από εκείνο το υλικό που δεν ξέρω αλλά και δε θέλω να μάθω πως το λένε. Κι όταν πήγα να σκουπίσω με την ηλεκτρική, η σακούλα ήταν γεμάτη κι όταν έψαξα για σακούλες δεν είχα άλλες. Έπεσα στα γόνατα και τα μάζεψα ένα ένα.


Την επόμενη φορά θα σας πω άλλες περιπτώσεις που βυθίστηκα στην απελπισία με ένα λυτρωτικό κλάμα!

το κείμενο πρωτοδημοσιεύτηκε στο brightsideofmom   
τα γεγονότα είναι πέρα για πέρα αληθινά!.....  

22 σχόλια:

  1. Υπέροχη υπέροχη ανάρτηση!!! Φεύγω με ένα χαμόγελο στα χείλη, να είσαι καλά κορίτσι μου και τα ζουζουνια σου να σου ζήσουν!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Ναι τα ζουζούνια θα ζήσουν!
    για τους ενήλικες δε ξέρω....

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Καλημέρα! Συγνώμη, αλλά ακόμα γελάω!!! Βέβαια γελάω, γιατί δεν τα έζησα!!! Τι να πω κορίτσι μου, κουράγιο και ψυχραιμία!!! Θα έρθουν και καλύτερες μέρες για εμάς τις δόλιες μάνες! Σου στέλνω αγωνιστικούς χαιρετισμούς

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. και τους δικούς μου αγωνιστικούς χαιρετισμούς!!! με την ελπίδα ότι τελικά θα επιζήσουμε!

      Διαγραφή
  4. Θα μείνω στο ότι σε πήγαν στο φαρμακείο κρατώντας σε από το χέρι. Μα όταν θέλουν σε κάνουν λιώμα και κυριολεκτικά και μεταφορικά...χεχε!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. αφού δεν έβλεπα καλά κάτι έπρεπε να κάνουν κι αυτά! χα χα

      Διαγραφή
  5. Υπέροχη ανάρτηση!!!Το να βρείς το μωρό με το κακάο....τις φακές στο (ανοιχτοχρωμο) χαλί και το μείγμα του κεικ στο πάτωμα....τρέλα!!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. η συνέχεια της τρέλας ξέρουμε όλοι πια είναι έτσι;;; η καθαριότητα αυτών! χα χα

      Διαγραφή
  6. Την λάτρεψα την ανάρτησή σου...ξέρω έζησες στιγμές πόνου εσύ αλλά εγώ όσο διάβαζα γελούσα!!!! Η πλήρης συνεργασία για να πετύχουν τον σκοπό τους πάντα με εντυπωσιάζει!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. στιγμές βαθιάς απελπισίας.... απογοήτευσης.... για να καταλήξουν στην απάθεια!
      αυτή συνεργασία πάντα εντυπωσιάζει!

      Διαγραφή
  7. Σε αγαπώ, θέλω να κάνουμε παρέα και να ανταλλάσουμε τις αλλόφρονες τρίτεκνες ιστορίες μας!!!! Αν και με τρία αγόρια μαλλον με κερδίζεις, είμαι πολύ περίεργη τι θα γίνει αν βάλουμε και τα έξι μαζι!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Σου στέλνω τη συμπαράσταση μου! οι ιστορίες μας αγγίζουν τα όρια της παράνοιας...
      Ο μεγαλύτερος αριθμός αγοριών που ε΄χουν βρεθεί στο σπίτι μας είναι 5!! οπότε γαι ένα παιδί ακόμα και μάλιστα κορίτσι δεεεε χάλασε κι ο κόσμος.... Θα επιβιώσουμε ρε!!!!!!!!!

      Διαγραφή
  8. Καλά μιλάμε κλαίωωωω .Αυτό με τον παπά και τα σουβλάκια δεν υπάρχει λεμεεεεεεε!!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  9. σε βρήκα τυχαία και χαίρομαι τόσο γι' αυτό!
    γέλασα τρελά.. φιλιά και θα τα λέμε :)))

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  10. Είσαι απίστευτη!!!
    Πόσα θυμήθηκα διαβάζοντάς σε από τα δικά μας!
    Βέβαια τα δικά μου παιδιά μεγάλωσαν, αλλά ευκαιρία να θυμηθώ κι άλλα...βρε λες να κάνω παρόμοια ανάρτηση με τα κατορθώματά τους?
    Να έχουμε να γελάμε?
    Θα τα ρωτήσω πρώτα, γιατί μπορεί να ντρέπονται, με διαβάζουν και φίλοι τους και ίσως κρατάνε μυστικά τα πιο γελοία τους...χαχα!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. ναι!!! για κάνε!!!
      όταν τα ζεις βέβαια όλα αυτά εκτός από την απάθεια νιώθεις κι ένα εγκεφαλικό να έρχεται... χα χα χα
      μετά όμως γελάς!!!

      Διαγραφή
  11. γελάω ακόμα και κάτι μου λέει τις απίστευτες ιστορίες σας θα τις κοινοποιήσω και σ άλλους!! Χαίρομαι και δεν λυπάμαι για όλα αυτά γιατί όταν θα μεγαλώσουν θα τα λέτε και υα σκάτε στα γέλια!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. πόσο γρήγορα μεγαλώνουν... κ πόσο γρήγορα περνάνε όλα....

      Διαγραφή
  12. χαχαχαχαχα ειλικρινα εκανα το λαθος κ το διαβασα στο γραφειο και κλαιω απο τα γελια!!! και η μασκαρα δεν ειναι αδιαβροχη! χαχαχααχαχ καλα ο Πατερ πρεπει να τα ειδιε όλα, οπως οταν η κορη μου πηγε κ τον ρωτησε στον επιταφιο που ειναι ο γμαπρος! χαχαχαχααχ

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. ο γαμπρός;;;;;;; χαχαχχαχαχα χαχαχαχαχαχ κ ξανά χαχαχαχαχαχα!
      ρε τι τραβάνε κι αυτοί.....

      Διαγραφή

Ο λόγος δικός σας: