7 Φεβ 2016

Ο απίστευτος κόσμος των παιδιών...


Σήμερα λοιπόν η μέρα ήταν παράξενη... λίγο κακιά θα έλεγα... λίγο υποτονική...  λίγο κουρασμένη... λίγο κάπως...

Ξύπνησα με ένα κεφάλι έτοιμο να σπάσει... Κι αν ξυπνήσω με πονοκέφαλο δε μου περνάει μέσα στη μέρα ότι κι αν κάνω. 
Ήταν από τις σπάνιες φορές που κοιμήθηκα κι άφησα τα παιδιά να βλέπουν παιδικά. Με το ένα μάτι σχεδόν ανοιχτό και τα αυτιά τεντωμένα αλλά αποκοιμήθηκα. 

Λοιπόν τα παιδιά με είχαν στο νου τους. Έβλεπαν παιδικό και ρωτούσαν κάθε λίγο αν είμαι πιο καλά. Με ενημέρωναν για το τι γίνεται, ποιος ήπιε νερό, πόσες φορές χτύπησε το τηλέφωνο, τι παιδικό παίζει κτλ.

Δε με σήκωσαν καθόλου. Ότι χρειάστηκαν το έκαναν μόνα τους. 
Για να είμαι ειλικρινής αυτό έχει ξανά συμβεί όταν κάποτε είχα πέσει στο κρεβάτι με ιγμορίτιδα. 
Θυμάμαι τότε μου διάβαζαν τις εικόνες από τα παραμύθια! 

Σήμερα μου ετοίμασαν και κρύο τοστ να φάω!
Εντάξει δεν ήμουν του θανατά αλλά είναι ωραίο να σε περιποιούνται 3 σπόροι!!!

Ύστερα τα παρατηρούσα! σχεδόν όλη μέρα.
Βγήκαμε στις 11:30 από το σπίτι και μπήκαμε στις 17:30!
Όταν έχει καλό καιρό δε θέλω να μένουμε μέσα.
Παίξαμε στην αυλή με τους φίλους τους και μετά πήγαμε βόλτα με δυο κοριτσάκια που κάνουμε παρέα.

Εκεί λοιπόν βρέθηκαν 5 παιδιά ηλικίας 8 κ κάτω, να πετάνε πέτρες στο ποτάμι με σκοπό να κάνουν γεφύρι να περάσουν απέναντι.
Αφού είδαν ότι γεφύρι δε θα χτιστεί, τα  παιδιά ύστερα μάζεψαν ξυλαράκια και προσπαθούσαν να ανάψουν φωτιά τρίβοντας τα ξύλα μεταξύ τους.



Φυσικά, ούτε φωτιά άναψαν, ούτε και γεφύρι έφτιαξαν.
Το πίστευαν όμως πως μπορεί να συμβεί. 
Έτριβαν για ώρα τα ξύλα και πέταξαν πολλές πέτρες στο νερό. 
Οι κουβέντες τους ήταν αληθινές κι οι διάλογοι με το σχέδιο δράσης ήταν κι αυτοί αληθινοί. Όλα ειπωμένα από τα στόματα τους χωρίς πρέπει, χωρίς λογική. Μόνο με εκείνο το ατσάλινο ΘΕΛΩ τους, που δυστυχώς για εμάς τους μεγάλους το διαθέτουν μόνο τα παιδιά.... Ήθελαν να ανάψουν φωτιά τρίβοντας τα ξύλα.  Και προσπαθούσαν! Τέλος! Καμιά λογική δε τα σταμάτησε.
Και για να πω κι ολόκληρη την αλήθεια οι μαμάδες τα αφήσαμε να προσπαθούν και πιάσαμε τη κουβέντα! 

όταν δε φυσάει να πέσουν φύλλα για να βγάλει η μαμά φωτογραφία τα παιδιά κόβουν ένα κλαρί και το κουνάνε!

Όταν πιστέψεις πως βρήκες απολίθωμα από την εποχή των δεινοσαύρων
Κι όταν δυο χεράκια σου φέρνουν μια αγκαλιά λουλούδια ψάχνεις το θρόνο σου για να καθίσεις!
Τις καλησπέρες μου!!!!! 

24 σχόλια:

  1. Αχ και πάλι αχ... Αγαπώ την σκέψη σου.... Περαστικά γλυκιά μου μανούλα...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Η τελευταία φωτογραφια με αποτελείωσε!
    Ειναι τόσο μαγικές αυτές οι στιγμές!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. πόσο υπέροχη ανάρτηση, οι φωτογραφίες...τα αγόρια σου τόσο τρυφερά και η τελευταία φωτογραφία όλος ο θησαυρός!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Ο μπαμπάς τα έχει μάθει αν μου φέρνουν λουλούδια!!! κ αυτά δε το ξεχνάν σχεδόν ποτέ όταν πηγαίνουν βόλτες χωρίς εμένα!!

      Διαγραφή
  4. Τι γλυκειά ανάρτηση!!! Κ τελευταια φωτογραφία με αποτελείωσε ειλικρινά! Ποσο ευλογημένη είναι μια γυναίκα που είναι Μανουλα!!! Να τα χαίρεσαι τα αγγελουδια σου!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. σε ευχαριστω πολύ!!!!
      Τα παιδιά είναι ευλογία στον άνθρωπο!!!

      Διαγραφή
  5. Πολύ ωραίες φωτογραφίες, ειδικά η πρώτη, παραμυθένια!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. Μα τι να πρωτοπώ για τα τόσο γλυκά αγόρια σου...!Είσαι πολύ τυχερή που έχεις τόσους άντρες να σε προσέχουν, τι να πω και εγώ που έχω έναν και μου έχει πάρει τα μυαλά...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. ή έναν έχεις ή δέκα έχεις τα μυαλά τα χάνεις! χα χα χα χα χα

      Διαγραφή
  7. τι ομορφες εικονες!!! Και τι γλυκα παιδια!! Τυχερη μαμα που σε περιποιουνται και σε προσεχουν τετοια παιδια!! Ελπιζω να εισαι καλυτερα σημερα!! φιλια

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. αφού δεν άκουσα κανένα ξυπνητήρι το πρωί, ναι χόρτασα ύπνο κ είμαι μια χαρά!!!!!!
      τα φιλια μου!!!

      Διαγραφή
  8. Αυτό το μπουκέτο από αυτά τα χεράκια είναι το καλύτερο δώρο που μπορεί να σου κάνουν! Πανέμορφες εικόνες! Καλή εβδομάδα!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Ω ναι!! δώρο από καρδιάς! αθώας καρδιάς!
      καλή εβδομάδα!!!

      Διαγραφή
  9. Χαίρομαι πολύ που σε βρίσκω Έλεν με μια τόσο τρυφερή ανάρτηση!
    Τι αγαπούληδες τα παιδάκια σου, να μην ενοχλούν τη μαμά που είναι αδιάθετη αλλά να την κρατούν στο κλίμα ενημερώνοντάς την τι γίνεται στο σπίτι! Γέλασα με το είναι ωραίο να σε περιποιούνται τρεις σπόροι! Να τους χαίρεσαι!
    Όσο για το ατσάλινο θέλω των παιδιών... κι εγώ το θαυμάζω. Ψυχούλες μου. Πώς αλλάζουμε έτσι στην πορεία και εγκαταλείπουμε τα όπλα μας τόσο εύκολα μερικές φορές.
    Καλό σου απόγευμα καλή μου!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Γι αυτό κι εγώ Μαρία τα λέω... για να τα ακούω και να παραδειγματίζομαι από τα απιδιά μου!!! κάτι ξέρουν παραπάνω από μας! έχουν οδηγό το ένστικτο κι όχι της λογική....
      Καλώς ήρθες λοιπόν!!!!
      σε ευχαριστώ για τα όμορφα λόγια!!

      Διαγραφή
  10. Πόσο αληθινή η λεζάντα της τελευταίας φωτογραφίας!
    Και πόσο τρυφερά σε περιποιήθηκαν!
    Φιλιά πολλά και καλό ξημέρωμα!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Μαρία μου, τα παιδιά πράττουν με τη καρδιά!!
      γι αυτό κ κάνουν τη διαφορά!
      Τα φιλια μου!!

      Διαγραφή
  11. Καλως σε βρήκα Ελεν.. με τα μικρα σου .. που ξερουν να περιποιουνται την μαμα οταν ειναι αρρωστη...έτσι ειναι τα παιδια κανουν πραγματα που μας αφηνουν αφωνους..να περνατε ομορφα όλοι μαζί φιλακιααααα!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. καλώς ήρθες!!!
      τα παιδιά πάντα έχουν το τρόπο να μας εκπλήσσουν!

      Διαγραφή

Ο λόγος δικός σας: