1 Απρ 2016

Κλεψύδρα


Η Γιώτα άγγιξε το σύρτη από το πόμολο της παλιάς ξύλινης πόρτας κι ετοιμάστηκε να ανοίξει. Από το παραθυράκι της πόρτας έβλεπε καθαρά τη μορφή του νεαρού άντρα.
Για μια στιγμή δίστασε. Αν έσερνε το σύρτη κι η πετούγια ελευθερωνόταν ο χρόνος θα στεκόταν για μερικές στιγμές και η επόμενη μοναδική κίνηση που θα μπορούσε να κάνει θα ήταν μόνο για να τραβήξει μπροστά.

Ο άντρας χτύπησε άλλη μια φορά δυνατά.  
Η Γιώτα παραμέρισε τις θεωρίες για το χρόνο και τις κατευθύνσεις του και τράβηξε με φόρα τη πετούγια.
Ένας παγωμένος αέρας εισέβαλλε στο χώρο μαζί με τον Ορέστη. Τα κιτρινισμένα γράμματα που βαστούσε στην αγκαλιά της θρόισαν. Τα έσφιξε περισσότερο πάνω της. Σαν να ήταν ότι πολυτιμότερο είχε βαστήξει ποτέ στα χέρια της.
Τα μάτια του Ορέστη έπεσαν πάνω στα ταλαιπωρημένα από το χρόνο χαρτιά.
«Τι συνέβη;» έκανε με τρεμάμενη φωνή η Γιώτα.
«Κυρία Γιώτα» πήρε μια βαθιά ανάσα ο Ορέστης και ξεροκατάπιε «η Τούλα, χειροτέρεψε».
«Μα είχαν πει… οι γιατροί είχαν πει πως η κατάσταση της είχε σταθεροποιηθεί και…»
«Είχε. Τώρα πάει προς το χειρότερο. Μου είπε η Σόφη να σας ειδοποιήσω».
«Πάμε» έκανε αποφασιστικά η Γιώτα. Άρπαξε στα χέρια της από το πορτμαντό μια μάλλινη ζακέτα, πήρε τα κλειδιά και βγήκαν στην αυλή. Το αυτοκίνητο του Ορέστη περίμενε με τη μηχανή του να βουίζει, χαμένη ανάμεσα στα σφυρίγματα του αέρα.  


Η Τούλα ένιωσε το χρόνο της να λιγοστεύει επικίνδυνα. Σαν οι κόκκοι άμμου από τη κλεψύδρα που της ανήκε σ’ αυτό το κόσμο να μετριόνταν πια στα δάχτυλα.
Είχε υποσχεθεί στον εαυτό της να επιστρέψει για να λογαριαστεί με το παρελθόν. Δε θα τηρούσε αυτή την υπόσχεση της. Έτσι κι αλλιώς δε θα ήταν η πρώτη υπόσχεση που τελικά θα αθετούσε.
Τους λογαριασμούς της θα τους τακτοποιούσε η Γιώτα.
Ίσως εκείνη τελικά να μπορούσε καλύτερα. Άλλωστε, ήταν ο μοναδικός άνθρωπος που γνώριζε αυτούσια την αλήθεια. Χωρίς ίχνος συναισθηματισμού, ικανού να αμαυρώσει την πιο αγνή και καθάρια αλήθεια.

Ο Ορέστης κι η Γιώτα χώθηκαν στο αυτοκίνητο και ξεκίνησαν. Πριν βγουν στο δρόμο ο Ορέστης έριξε τα μάτια του στα χέρια της γυναίκας στο διπλανό κάθισμα. Βαστούσε ακόμη εκείνα τα χαρτιά. Αναρωτήθηκε τι να ήταν.
Πριν μπουν στη πόλη η μπάρα του σιδηρόδρομου έπεσε και τους σταμάτησε. Μια αμαξοστοιχία ακούστηκε ανάμεσα από τον αέρα. Σε εκείνα τα δυο λεπτά που χρειάστηκε να περιμένουν πίσω από τη κλειστή μπάρα η γυναίκα κοιτούσε κάπου μακριά έξω από το παράθυρο. Κι ο Ορέστης κοιτούσε τα γράμματα. Κάπου του φάνηκε πως διέκρινε το όνομα του Γιώργου Αγγέλου. Μπορεί και να ‘ταν η ιδέα του.
Βγήκε από τις σκέψεις του, όταν κάποιο αυτοκίνητο πίσω του, κόρναρε να ξεκινήσει. Η μπάρα είχε ανέβει. Δε την είχε προσέξει.

Στο νοσοκομείο, τους περίμενε η Σόφη. Στεκόταν έξω από τη πόρτα της εντατικής με τα χέρια της να αγκαλιάζουν τη κοιλιά της. Σαν είχε ανάγκη να την αγκαλιάσουν. Κι αφού δεν υπήρχε κανείς το έκανε μόνη της.
«Πάει…» έκανε μόνο, με ένα βλέμμα που βυθίστηκε σε ένα κενό απελπισίας και θλίψης.
Ο Ορέστης έλυσε τα χέρια της και τα έσφιξε ανάμεσα στα δικά του. Εκείνη λύθηκε σε ένα λυτρωτικό κλάμα μέσα στην αγκαλιά του. Το σώμα της κατέρρευσε. Έμοιαζε με μια μαριονέτα χωρίς σκοινιά. Έρμαιο στα χέρια του Ορέστη.
Η Γιώτα τη παρατηρούσε. Ένιωσε να λυπάται για το κορίτσι που γνώριζε από τη μέρα που γεννήθηκε. Όχι γιατί πενθούσε τη θεία της που πέθανε, αλλά για όσα ψέματα ήταν υποχρεωμένη να υποστεί τόσα χρόνια και για όσα θα διεκδικούσε να μάθει από δω και μπρος.  

Το ζευγάρι ύστερα από τα διαδικαστικά του νοσοκομείου μπήκε στο αυτοκίνητο για να γυρίσει στο σπίτι της θείας Τούλας για τα περαιτέρω. Η Γιώτα είχε φύγει νωρίτερα.
Η Σόφη άπλωσε τα πόδια της μπροστά στο κάθισμα της. Κάτω από τις σόλες των παπουτσιών της κάτι έτριξε.
Είδε τα κιτρινισμένα χαρτιά.
Η Γιώτα πριν κατέβει από το αυτοκίνητο τα είχε αφήσει εκεί. Ίσως να της είχαν πέσει. Ίσως να τα είχε ξεχάσει. Ίσως ακόμα, επίτηδες να τα είχε παρατήσει στο αυτοκίνητο του Ορέστη.
Ο Ορέστης κάρφωσε τα μάτια του στο πρόσωπο της Σόφης. Εκείνη είχε εστιάσει στα χαρτιά. Για μια στιγμή νόμισε, πως τα μάτια της τη γελούσαν ύστερα από εκείνο το εξαντλητικό κλάμα στο παγερό διάδρομο του νοσοκομείου.
Γύρισε και βρήκε τα μάτια του Ορέστη να τη κοιτούν. Ένιωσε την αγάπη του να τη κουκουλώνει με ένα αόρατο πέπλο. Ένιωσε ασφαλής.
«Τα κρατούσε η Γιώτα όταν μπήκε στο αυτοκίνητο» της είπε πριν εκείνη προλάβει να ρωτήσει οτιδήποτε.
«Τι να κάνω;»
«Εκείνο που νομίζεις εσύ σωστό».
Η Σόφη χάραξε κάτι στα χείλη της που έμοιαζε με χαμόγελο. Το μόνο που διακρινόταν καθαρά σε εκείνη τη χαρακιά στα χείλη της, ήταν η ειρωνεία. 
Ο Ορέστης ξεκίνησε το αυτοκίνητο κι η Σόφη άφησε τα χαρτιά στην ησυχία τους. Είχε χρόνο μέχρι να έφταναν στο σπίτι της Τούλας. Είχε;
Το τηλέφωνο της κουδούνισε μέσα από τη τσάντα της. Το έβγαλε κι είδε στην οθόνη το όνομα του Ιωάννου. Η καρδιά της σφίχτηκε. Πήρε βαθιά ανάσα.
«Παρακαλώ κύριε Ιωάννου».

Αυτή είναι η δική μου συνέχεια στο συλλογικό διήγημα "Η σοφίτα". Μια ιστορία που θα στιγματιστεί από 16 μπλόγκερς . Η ιδέα, η αρχή της ιστορίας καθώς και ο επίλογος ανήκουν στη Μαρία Νικολάου.
Παρέλαβα τη σκυτάλη από τη  Κάτια και τη παραδίδω στη Μαρία ΚανελλάκηΟι μπλόγκερς που στιγματίζουν τη "σοφίτα" είναι με τη σειρά οι ακόλουθοι:

Τις καλησπέρες μου! 

43 σχόλια:

  1. Πολύ καλογραμμένο. Εικόνες και αγωνία!
    Για να δούμε την συνέχεια...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Εγώ να δεις αγωνία για το τι δίνω στους επόμενους....
      καλή συνέχεια!!!

      Διαγραφή
  2. Ωραία και η δική σου συνέχεια. Πάει λοιπόν η Τούλα. Πάμε παρακάτω, για να δούμε.Και μας άφησες σε αγωνία με τον Ιωάννου...Μπράβο σου
    Καλό Σ/Κο Καλό και γλυκό μήνα να έχεις

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Ας αποφασίσει η επόμενη τι θα πει ο Ιωάννου!!!!!
      Καλό μήνα σε όλους μας!!!

      Διαγραφή
  3. Εκπληκτική η συνέχεια Καρυδοτσουφλάκι μου γλυκό!!!!!!
    Τελικά γίνεται υπέροχο όσο προχωράει!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Ώστε την ξαπόστειλες την Τούλα. Ωραία. Πάμε παρακάτω. Άντε γιατί καίγομαι από περιέργεια τι γράφουν τα γράμματα. Άκου η Σόφη άστα έχει χρόνο να τα διαβάσει....εμάς δεν μας σκέφτεται;
    Πολύ ωραία η συνέχεια σου καλογραμμένη και μας κράτησες καθηλωμένους!Μπράβο!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Ε να αραιώνουν ένας ένας, να δούμε τι θα κάνουν τελικά...
      Πραγματικά δε ξέρω τι θα κάνει η Σόφη....

      Διαγραφή
  5. Τώρα που το σκέφτηκα, δεν πιστεύω λόγω πρωταπριλιάς η Τούλα να πέθανε στα ψέματα ε;

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Όχι ρε συ! στα αλήθεια πέθανε. Κι ούτε που το είχα συνδυάσει με τη πρωταπριλιά.
      Εσύ την ήθελες ζωντανή;;

      Διαγραφή
    2. Άσε για τη θεία είχα άσχημα σχέδια εγώ, αλλά τι να σου κάνω που υπερίσχυσαν οι λυπησιάρες!χαχα

      Διαγραφή
    3. Ρε τη θεία... της δώσαμε και κατάλαβε...

      Διαγραφή
  6. Υπέροχο με όλη τη σημασία , η Τούλα στα θύμαρακια δίχως εξηγήσεις , η Γιωτα υποχρεώνεται να παίξει τον κομπερ του παρελθόντος , τα τεσσερα γράμματα στα χερια της Σοφης πωπωπω εξέλιξη . Και εγω στη θεση Νέμεσις το φευγιό της Τούλας το ειχα υπολογίσει στη θεση Ύβρις μοίραζα τις πράξεις σε τρία άτομα οσο για την Ατιδα εκει πρωτογωνιστουσαν πολλοί συγχωρεμένοι καη ζωντανοί καλη μηνα κορίτσι μου

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Εχει σειρα το Κανελλακι μας τωρα ερχεται νεα συνεχεια !!!!!!!

      Διαγραφή
    2. Αυτή είναι τελικά η μαγεία της συλλογικής δουλειάς!!! Καθενός η φαντασία σε μια μόνο ιστορία!
      Χαίρομαι που σου αρεσε Κάτια!!!!

      Διαγραφή
  7. Συναρπαστική συνέχεια, καλογραμμένη και κρατά το ενδιαφέρον αμείωτο!
    Σ'ευχαριστούμε!!
    Καλό μήνα με υγεία και δύναμη!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  8. Ω, πάει η θεία Τούλα...μας έμεινε η Γιώτα!
    Πάρα πολύ ωραία συνέχεια μας έδωσες!! Καλογραμμένη και δίνει ωραίες πάσες!
    Φιλιά πολλά και καλό μήνα!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Χαίρομαι Μαρια που σου άρεσε!
      Καλό μήνα κ σε εσενα!!

      Διαγραφή
  9. Σε εναν κυκεώνα εχουμε μπει κι αντε να δουμε πως θα βγουμε!!!!
    Πολύ καλή η συνέχεια κι η πάσα ετοιμη
    για τη Μαρια που σιγουρσ θα το απογειωσει

    Καλο μηνα

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Δεν αμφιβάλλω καθόλου για τη Μαρία!!! κ εχω αγωνία να δω πως θα το προχωρήσει!
      καλό μήνα!!!!

      Διαγραφή
  10. Καλώς σε βρίσκω!
    Η συνέχειά σου πολύ καλή, με συνοχή και με ωραίες πάσες.
    Όλο το βάρος πέφτει στη Γιώτα, λοιπόν... (και στη Μαρία μας, που θα οδηγήσει τώρα τα βήματά της).
    Καλό μήνα να έχεις και καλό Σ/Κ!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Όλο το βάρος (λογικά) στη Γιώτα. Για να δούμε τη γνώμη έχει κι η Μαρία !!! Καλό κ όμορφο μήνα!!!!

      Διαγραφή
  11. Πάει η Τούλα... Την ξεπάστρεψες!
    Θα αναλάβει, άραγε, η Κανελλίτσα μας το "ξεκαθάρισμα" από τη Γιώτα; Ή θα στρέψει το γραπτό της (και την προσοχή μας) σε άλλη πτυχή της ιστορίας;

    Πολύ "σφιχτή" και καλογραμμένη η "Κλεψύδρα" σου, Έλεν.
    (Με τρόμαξες, λίγο, προς το τέλος! Φοβήθηκα ότι η Σόφη θα έσκιζε τα κιτρινισμένα χαρτιά!)

    Καλό και δημιουργικό μήνα, σου εύχομαι και καλό Σαββατοκύριακο!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Η Μαρία θα βρει το τρόπο για τα επόμενα. Είμαι σίγουρη! Κι έχω αγωνία να δω πως θα εξελιχτεί αυτή η ιστορία!
      Που ξέρεις; μπορεί τελικά η Σόφη να τα σκίσει τα χαρτιά... μπορεί και όχι... όλα μπορούν αν συμβούν!
      Καλό μήνα!!!!!

      Διαγραφή
  12. Ελενάκι μου καλώς σε βρίσκω και καλό μήνα να έχεις!
    Είναι εντελώς πεθαμένη η Τούλα ε; Βρε τι πάθαμε!
    Τι να τα κάνω τώρα τα γράμματα;
    Κι αυτός ο Ιωάννου σε μένα έλαχε να εμφανιστεί;
    Τόσα χρόνια μεσιέ εξαφανισμένος, τώρα βρήκες να σηκώσεις το κουλό σου και να τηλεφωνήσεις;
    Aν δεν ήταν η σειρά μου, θα σου έλεγα κι εγώ πόσο καλά κορύφωσες την αγωνία δίνοντας ανατροπές, αλλά μου κοπήκανε τα ήπατα με το σημείο που σταμάτησες...
    Άντε πάω στη σοφίτα μας, να μιλήσω με τον Ιωάννου, να του τα ψάλλω ένα χεράκι κι ο Θεός βοηθός...
    Φιλιά πολλά Ελενάκι μου!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Χα χα χα!!! καλώς ήρθες Μαράκι!
      Εντελώς πεθαμένη η Τούλα, ναι.
      Τώρα, τα γράμματα καν' τα ότι θες εσυ! ότι σου αρέσει!!
      Ακριβώς το ίδιο είχα νιώσει κι εγώ όταν παρέλαβα τη σκυτάλη από τη Κάτια.... δεν ήξερα κατά που να κοιτάξω... Αλλά όταν πιάσεις να γράφεις οι λέξεις σε οδηγούν μόνες τους.
      Η προσπάθεια μας στο τέλος θα φανεί!
      Περιμένω με αγωνία τη συνέχεια σου!!!!
      Και ξέρω ότι θα είναι συναρπαστική! Σε έχω γνωρίσει μέσα από κείμενα σου κ σε εμπιστεύομαι!!!!
      Τα φιλιά μου!!!!!

      Διαγραφή
  13. Βρε τη θεία!
    Ζωή σε λόγου μας.
    Μας άφησες στα Κρύα του Λουτρού.
    Αντε να δούμε τί θα κάνει η Μαρια με τιν κύριο Ιωάννου.
    Χαιρομαι που σε βρήκα.
    Φιλακια πολλά.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Έτσι λοιπόν η θεία....
      Σειρά της Μαριας τώρα!!!
      Καλώς ήρθες από δω!!!!

      Διαγραφή
  14. Ελήνη μου θα σταθώ στη γραφή σου ( πέρα από το στόρι που το εξέλιξες φοβερά!): ΥΠΕΡΟΧΗ!!!
    Μπράβο σου! Πολύ πολύ καλογραμμένο κείμενο, ευχαριστήθηκα την ανάγνωσή του!
    Αδημονώ για τη συνέχεια που θα δώσει το κανελλάκι μου το μυρωδάτο!
    Πολλά φιλιά και καλό μήνα!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Σε ευχαριστώ Αριστέα!!!!
      Η σκυτάλη στο μυρωδάτο κανελλάκι!!!! Θα κάνει τη διαφορά!!!!!
      Πολλά φιλια κ απο μένα!!!

      Διαγραφή
  15. Ελένη καλησπέρα σου. Η Πιστή παρακολούθηση της εξαίρετης Νουβέλας που γράφετε με έφερε έως εδώ στο δικό σου όμορφο χώρο.
    Διάβασα, όπως και τα άλλα, το δικό σου "επεισόδιο" στην πανέμορφη αυτή Νουβέλα. Πολύ καλή η γραφή σου. Προσθέτεις μια σημαντική τροπή στην υπόθεση. Ο Θάνατος της Τούλας Μιχαήλ, της μιας από τις δύο γυναίκες που σημαδεύουν τη ζωή του Γιώργου Αγγέλου, ανοίγει νιώθω το δρόμο για περαιτέρω αποκαλύψεις.
    Το επεισόδιό σου αναδεικνύει πλέον σε σημαντικό καθοριστικό πρόσωπο την Γιώτα, η οποία, με ένα όμορφο μυστήριο που αφήνεις να αιωρείται σε μας, παραδίδει τις επιστολές στη Σόφη και τον Ορέστη.
    Νομίζω ότι έρχεται η ώρα για μεγάλες καθοριστικές αποκαλύψεις και το κουδούνισμα στην πόρτα του detective Ιωάννου μας αφήνει μέσα σε μια εξαίρετη αποφασιστική αγωνία.
    Μπράβο για τη γραφή και την έμπνευσή σου. Εξαιρετική.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Γιάννη καλώς ήρθες!!!
      Σε ευχαριστώ για τα όμορφα λόγια σου!!!!!!
      Έχω κι εγώ αγωνία για το παρακάτω!!!!
      Πραγματικά με εκπλήσσει το πως μπορούν τόσοι διαφορετικοί άνθρωποι να φτιάξουν κάτι τόσο όμορφο!!!!!
      Πραγματικά το απολαμβάνω!!!!!

      Διαγραφή
  16. Πολυ ομορφη και δυνατη συνεχεια!οσο πλησιαζει η σειρα μου τοσο αγχωνομαι εχετε ανεβασει τον πηχη! Φιλια!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Να μην αγχώνεσαι. Μόλις πάρεις να γράψεις, όλα θα λυθούν μαγικά!

      Διαγραφή
  17. Καλησπέρα και καλό μήνα να χεις!! Μου άρεσε πάρα πολύ η συνέχεια που έδωσες!! Χωρίς να κουράζει και να πλατιάζει το κείμενο, μας έδωσες την απαιτούμενη δράση για την συνέχεια!! Και το άφησες και σε κομβικό σημείο!! Ανυπομονώ για την συνέχεια!!
    Φιλάκια!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Σε ευχαριστώ για τα όμορφα λόγια σου!!!

      Διαγραφή
  18. Πρώτη φορά το βλέπω αυτό δεν κατάλαβα τίποτα μάλλον πρέπει να πάω στην αρχή για να το ξεκινήσω!!Μπράβο πάντως για την προσπάθεια!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Ναι Δέσποινα, αν δε το διαβάσεις από την αρχή δε το καταλαβαίνεις. Είναι μια ιστορία που θα γραφτεί από 16 άτομα. Καθένας γράφει και τη δική του συνέχεια. Εγώ είμαι η δέκατη στη σειρά.

      Διαγραφή
  19. Το΄΄κείμενο΄΄ με φέρνει εδώ και τι ακούω !! Την πέθανες τη θεία..Απαπα
    Πέρα απο την πλάκα πολύ ωραία και η δική σου γραφή και ωραία πάσα δίνεις !!Να είσαι καλά

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  20. Πολύ μυστήριο αυτα τα γραμματα βρε Ελεν μου... να πεθανει και η θεια αμαν βρε παιδι μου... παντως πολύ ωραια συνέχισες την ιστορία .. να δουμε τι θα δουμε παρακατω εχω αγωνια τι ηθελε ο Αγγελου στο τηλεφωνο την Σοφη..!! σιγουρα θα μας πει η Κανελλακι...να περνας ομορφα καλο σου βραδυ.. φιλακιααα!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Η Κανελλάκη έχει κιόλας δώσεις τις απαντήσεις της!!

      Διαγραφή

Ο λόγος δικός σας: