18 Ιουν 2016

Ο απόηχος του καλοκαιριού!

Μια ιστορία για το καλοκαίρι


Αρχές Σεπτέμβρη κι εγώ έχω ξεμείνει ακόμη στο νησί που με φιλοξένησε όλο το καλοκαίρι. Εδώ και μέρες, για να μη πω εβδομάδες και με πιάσει πανικός, θα έπρεπε να έχω μπει στο καράβι και να έχω γυρίσει πίσω. Πίσω σε εκείνα που άφησα στη μέση κι έπρεπε να έχω επιστρέψει για να τελειώσω. Τα γνωστά...  ζωή, δουλειά, σπίτι, φίλους, σχέση. 


Μόνο που τα σκέφτομαι με πιάνει ίλιγγος. Μου μοιάζουν όλα μακρινά και ξεφτισμένα. 
Γι αυτό κι εγώ απόψε είπα να πιω με απώτερο σκοπό να μεθύσω, με την ελπίδα ότι κάποια στιγμή θα πάψω να σκέφτομαι. Αλλά, που τέτοια τύχη; δε περνάνε αυτά στα ελαττωματικά μυαλά. 
Χαζεύω τη κρεμαστή, λεπτή φέτα από παραφαγωμένο καρπούζι… 
Εκείνα τα μάτια που λάτρεψα από την ώρα που πάτησα το πόδι μου σε τούτη τη στεριά, με κυνηγάνε. Δε τα κοιτάζω, αλλά ξέρω πως μ’ ακολουθούν πίσω από τη πλάτη μου. Κάθε βήμα, κάθε κίνηση, κάθε χαμόγελο κι ας μην απευθύνεται τίποτα απ’ όσα κάνω σε κείνα τα μάτια. Παίζω κι εγώ το παιχνίδι τους. 
Τα διεκδίκησα αυτά τα μάτια, έστησα παγίδες για να πέσουν μέσα, σύρθηκα στα πατώματα, αλλά δεν τα κατάφερα να τα φυλακίσω στα δικά μου.

Απόψε όμως σαν να κάτι να άλλαξε. Σαν ο αέρας να έχει αλλιώτικη αύρα, σαν η ψύχρα να γλύκανε, σαν ο απόηχος του καλοκαιριού να είναι εκείνο ακριβώς που περίμενα όλους αυτούς τους μήνες. 
Εκείνα τα μάτια με πλησιάζουν και με πιάνουν από τη μέση. Δε τα βλέπω αλλά ξέρω πως ανήκουν στα χέρια που με τυλίγουν. Δε θα μπορούσαν να ανήκουν πουθενά αλλού. Γέρνω πίσω αργά, απαλά, τελετουργικά κι αφήνομαι. 
Εκείνα με παρασέρνουν και με βγάζουν έξω από το μπαράκι που έχω θρονιαστεί. Σαν αερικό νυχοπατώ κι ακολουθώ τα μάτια που ακόμα δεν έχω αντικρίσει. 
Φτάνουμε στη παραλία, εκεί που η βοή του κόσμου δε φτάνει, εκεί που ίσα π’ ακούγεται ο φλοίσβος των κυμάτων… σαν νανούρισμα. 
Ξυπνώ από το λήθαργο μου, αρπάζω τα χέρια του στα δικά μου και μπήγω τα μάτια μου στα δικά του. Οργή για τους μήνες που αγωνίζομαι να τα κάνω δικά μου, θρίαμβος για τη νίκη, ηδονή για το κορμί. Όλα!
Όσο να πεις τι, τα κορμιά μπερδεύονται σε μια μυσταγωγία πρωτόγονη. Σαν να μαθαίνουν τον έρωτα πρώτη φορά. 
Η νύχτα χάθηκε. Τη θέση της πήρε μια ζωηρή ροδαυγή. Τα φλογισμένα μας κορμιά, χορτάτα πια, ξαπλώνουν στην άμμο βαστώντας  τα χέρια τους σφιχτά. 

«Καλημέρα!», η βαριά αντρική φωνή σα στριγκλιά σε εφιάλτη, μας ξυπνά από το όνειρο. Ανασηκωνόμαστε προσπαθώντας να καλύψουμε τη γύμνια μας. 
Ένας άντρας με κοντό παντελόνι ως τα γόνατα, μακό μπλούζα και σανδάλια καπνίζει παραπέρα και χαμογελά συγκαταβατικά. Μας κάνει νόημα να μη βιαστούμε. Δείχνει το ρολόι του και κάπου δίπλα μας με το δείκτη του χεριού του. Κοιταζόμαστε κι οι τρεις κ ξεσπάμε σ’ ένα ξεκαρδιστικό γέλιο. 
Είναι ο ψαράς που καρτερεί να τελειώσουμε και να πάρει τη βάρκα του να πάει για δουλειά. 

Ο "Απόηχος του καλοκαιριού" είναι η συμμετοχή μου στις ιστορίες καλοκαιριού  που διοργανώνει η Μαρία από το κείμενο!
Είναι μια ιστορία που γράφτηκε πριν χρόνια κι είχε διακριθεί σε ένα διαγωνισμό διηγήματος που είχε διοργανώσει το eyelands

τις καλησπέρες μου!

22 σχόλια:

  1. Ο έρωτας είναι ένα σημαντικό κομμάτι του καλοκαιριού. Και το πάθος χτυπά κόκκινο. Πολύ όμορφη ιστορία. Σ'ευχαριστώ πολύ για την συμμετοχή.
    Καληνύχτα!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Εγώ σε ευχαριστώ για την ευκαιρία να πω για αυτόν τον απόηχο!!!!!!

      Διαγραφή
  2. Πολύ πολύ όμορφη ιστορία Ελένη μου!
    Οι Καλοκαιρινές ιστορίες έχουν πάντα ανεμελιά και ένα πάθος που χτυπά κόκκινο, όπςω σωστά έγραψε πιο πάνω η Μαρία.
    Καλό Σαββατοκύριακο να έχεις!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Απ΄όλα έχουν τα καλοκαίρια!!!! Όλες οι αισθήσεις σε εγρήγορση!!!
      Σε ευχαριστώ Μαράκι!!!!
      Καλό μας σκ!!!!!!

      Διαγραφή
  3. Ελένη μου πολυ μου άρεσε η ιστορία σου! Γενικά μου αρέσει ο τρόπος γραφής σου! Φιλιααααα

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Σωτηρία μου!!! σε ευχαριστώ παρα πολύ!!!!!
      Τα φιλία μου!!!!

      Διαγραφή
  4. Μύρισα καλοκαίρι, περπάτησα μέχρι τη θάλασσα και κάθισα δίπλα στον ψαρά. Υπέροχη!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Είναι χαρα μου που σε έκανα να τα αισθανθείς όλα αυτά!!!!
      Σε ευχαριστώ!!!

      Διαγραφή
  5. Καταπληκτική ιστορία! Καλό καλοκαίρι με μουσικά ακούσματα, ευωδιαστές μυρωδιές, καλοκαιρινές γεύσεις και αγκαλιές πολλές!!!! Φιλάκια!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Σε ευχαριστώ Νίκη μου!!!!
      Εύχομαι ένα τρελό και ξεκαρδισμένο καλοκαίρι και σε εσένα!!!!!!
      Τα φιλιά μου!!!!!

      Διαγραφή
  6. Και δικαιολογημένα πήρε πρώτο βραβείο!
    Υπέροχη ιστορία δοσμένη με φρεσκάδα...λατρεύω όσα γράφεις!!
    Φιλιά πολλά!

    (ετοίμασα άλλο ένα μουσικό ταξίδι)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Σε ευχαριστώ πολύ αγαπημένη μου Μαρία!!!!
      Τρέχω να δω το ταξίδι!!!!!!!
      Σε φιλώ!!!!!!!!!!!

      Διαγραφή
  7. Υπέροχη η ροή της ιστορίας...η ροή των σκέψεων...όλο το συναίσθημα με συνεπήρε...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  8. εμενα μου αρεσε το τελος χχιχιιχιχ

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  9. Ωραίο, πολύ ωραίο!AriadnefromGreece!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  10. αχαχαχα! Γέλασα με τον ψαρά :)
    Την έχω νιώσει κι εγώ αυτή την πρωτόγονη μυσταγωγία Ελένη μου, αλλά κι αυτό να γίνεσαι τσακωτός εκεί στη φύση :))
    Πόσο όμορφες οι περιγραφές σου!
    ταξίδεψα πολύ πίσω και σε ευχαριστώ!
    Φιλάκια πολλά!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Αριστέα!!!!!
      χαίρομαι ιδιαίτερα που σου άρεσε!!!!!!!!!!!
      Τα φιλιά μου!!!!!!!

      Διαγραφή

Ο λόγος δικός σας: