2 Οκτ 2016

Σπάρταθλον! (ένας αγώνας δρόμου για λίγους...)



Αγώνας Αθήνα Σπάρτη

Αν σας έλεγαν να τρέξετε 245 χιλιόμετρα μέσα σε 36 ώρες τι θα σκεφτόσασταν;

Δε ρωτάω αν θα το κάνατε, ρωτάω ποια σκέψη θα σας ερχόταν πρώτη στο μυαλό...
Εγώ το θεώρησα τρελό όταν το άκουσα πρώτη φορά. "Δε γίνεται" είπα... 
Δε γίνεται;
Γίνεται! και παρά γίνεται! (που θα λέγανε και τα παιδιά) 

Το Σπάρταθλον λοιπόν είναι ένας αγώνας υπερμαραθωνίου δρόμου που διεξάγεται κάθε χρόνο στην Ελλάδα (τέλος Σεπτέμβρη). Η διαδρομή ξεκινά από το βράχο της Ακρόπολης στην Αθήνα και καταλήγει στο άγαλμα του Λεωνίδα στη Σπάρτη. 
245,3 χιλιόμετρα... (δεν τα λες και λίγα...)
Ο αγώνας αναβιώνει τα βήματα το Φειδιππίδη (αρχαίος δρομέας) ο οποίος εστάλη από την Αθήνα στη Σπάρτη πριν από τη μάχη του Μαραθώνα (490 π.Χ.) για να ζητήσει βοήθεια στον πόλεμο που έκαναν οι Έλληνες με τους Πέρσες.
Ο Ηρόδοτος αναφέρει πως ο Φειδιππίδης έφτασε στον προορισμό του σε μιάμιση μέρα.

Το 1982 λοιπόν πέντε Βρετανοί αξιωματικοί ταξίδεψαν στην Ελλάδα για να διαπιστώσουν αν αυτή η απόσταση ήταν εφικτό να πραγματοποιηθεί μέσα σε μιάμιση μέρα.
Και ναι! η βρετανική ομάδα απόδειξε πως ο Ηρόδοτος είχε δίκιο (3 στους 5 συμμετέχοντες ολοκλήρωσαν τη διαδρομή). Η απόσταση των 245 χιλιομέτρων ήταν δυνατόν να καλυφθεί σε μιάμιση μέρα. 
Τα πράγματα πήραν το δρόμο τους και το Σπάρταθλον είναι γεγονός (κάθε τέλος Σεπτέμβρη) τα τελευταία 34 χρόνια.

Αγώνας Αθήνα Σπάρτη


Η διαδρομή ακολουθεί τη διαδρομή που περιγράφει ο Ηρόδοτος περνώντας μέσα από πολλές αρχαίες πόλεις που μεσολαβούσαν τότε μεταξύ Αθήνας και Σπάρτης.
Ο αγώνας έχει μεγάλο βαθμό δυσκολίας. Οι  υψομετρικές διαφορές είναι μεγάλες. Οι καιρικές συνθήκες εναλλάσσονται. Ο δρόμος δεν είναι μόνο άσφαλτος αλλά και χωματόδρομοι ακόμη και ορεινά μονοπάτια. 

Αγώνας Αθήνα Σπάρτη



Δεν ξέρω τι ακριβώς σκέφτεται ο κάθε αθλητής και η κάθε αθλήτρια όταν αποφασίζει να συμμετάσχει σε έναν τέτοιο αγώνα. Δεν ξέρω αν τους αγγίζει το αίσθημα της ιστορίας ή κάποιο προσωπικό τους στοίχημα. Αν είναι θέμα καλής φυσικής κατάστασης ή πίστης... Ίσως όλα μαζί... 

Αγώνας Αθήνα Σπάρτη


Είναι όμως αξιοσημείωτο πως στον αγώνα συμμετέχουν αθλητές και αθλήτριες από πολλές χώρες του κόσμου (Ευρωπαϊκές χώρες, Αργεντινή, Βραζιλία, Ιαπωνία, Κίνα Αυστραλία κ.α). 
Αθλητές που τρέχουν μιάμιση μέρα για να φτάσουν και να αγγίξουν-φιλήσουν το πόδι από το άγαλμα του βασιλιά Λεωνίδα.

Αγώνας Αθήνα Σπάρτη


Στο φετινό Σπάρταθλο τερμάτισε και ένας πατέρας παρέα με το δεκαοχτάχρονο γιο του. (Πόση δύναμη να είχε κρυμμένη αυτός ο πατέρας για να καταφέρει έναν τέτοιο αγώνα με τον δεκαοχτάχρονο γιο του;)
Επίσης ξεκίνησε τον αγώνα και ένας αθλητής τυφλός με τον "οδηγό" του!! Δεν τερμάτισε. Κόπηκε λόγω χρόνου.
Ελπίζω και εύχομαι να τον στεφάνωσαν για την προσπάθεια του!
Για τον συγκεκριμένο αθλητή δεν έχω να πω κάτι. Ότι ήταν να ειπωθεί, ειπώθηκε ήδη από τη λαμπρότητα των επιθυμιών του, παρά τα σκοτάδια των ματιών του. 

Αγώνας Αθήνα Σπάρτη

Το να ξεκινάς ας πούμε από την Αυστραλία για να τρέξεις σε έναν αγώνα υπερμαραθωνίου δρόμου με στόχο να αγγίξεις ένα άγαλμα στον τερματισμό... εμένα μου φαίνεται κάπως... Κάπως σπουδαίο... κάπως γενναίο... κάπως σαν μια καλή αφορμή να μπω εγώ σαν Ελένη σε ένα σωρό σκέψεις... μια ακόμη αφορμή για να θολώσουν τα μάτια μου!

Μπράβο λοιπόν σε όσους πιστεύουν στις δυνάμεις τους! σε όσους τολμούν! σε όσους τερματίζουν και σε όσους δεν τερματίζουν!

Το ότι όλη αυτή την "ιστορία" την ξεκίνησαν Βρετανοί και όχι Έλληνες ας πούμε, είναι λίγο κάπως... Το ότι λίγοι στη χώρα γνωρίζουμε γι αυτό τον αγώνα επίσης είναι λίγο "κάπως"... Το ότι οι πιο πολλοί δε γνωρίζουμε καλή ιστορία του τόπου μας θα το αφήσω στον αέρα... 

"Να μη ξεχάσω: οι εξαιρετικές   φωτογραφίες είναι του Πάνου Παπαδολιά από τους lakonistas !!"

Τις καλησπέρες μου!

18 σχόλια:

  1. Για το Σπάρταθλον έμαθα περίπου δέκα μέρες πριν, από μια διαφήμισή του και η πρώτη μου αντίδραση, επειδή εκείνη τη στιγμή δεν κοιτούσα την τηλεόραση, ήταν να δω την οθόνη, για να ελέγξω ότι είχα ακούσει σωστά! Μου φάνηκε αδιανόητη απόσταση να την τρέξει κανείς! Αδιανόητη απόσταση, για μένα που απεχθάνομαι το τρέξιμο, είναι και ο Μαραθώνιος - οπότε αυτό, τώρα που το σκέφτομαι, δεν ήταν απλώς αδιανόητο, νόμιζα πως κάνουν πλάκα! Και ήμουν ακόμη πιο δύσπιστη, επειδή δεν είχα ξανακούσει τέτοιο αγώνα δρόμου. Τώρα που διάβασα την ανάρτησή σου, εκπλήσσομαι που μαθαίνω ότι το Σπάρταθλον λαμβάνει χώρα για 34 χρόνια ήδη!
    Μα τι αντοχές, τι κίνητρο, πρέπει να έχουν όσοι συμμετέχουν και τερματίζουν...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Όλα αυτά που είπες!!! αδιανόητη απόσταση... κι όμως!!! πολλοί τη τερματίζουν!!!
      Και ναι! λαμβάνει χώρα εδώ και 34 χρόνια.... μην εκπλήσσεσαι... κι εγώ τα τελευταία χρόνια το έμαθα... κι είμαι από Λακωνία...

      Διαγραφή
  2. Υπεροχο υο αρθρο σου Ελενη μου
    Ποσο δικαιο εχεις πωσ οι ποιο πολυ δεν γνωριζουμε καλη ιστορια του τοπου μας! Καλησπερες Ελεν μου

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Ευχαριστώ Κωνσταντίνα!!!
      Καθόλου καλά δε γνωρίζουμε την ιστορία μας....
      τις καλησπέρες μου!!!

      Διαγραφή
  3. και μονο που ακους ποσα χλμ ειναι ο αγωνας...ηρωες! δεν εχω να πω τιποτα αλλο!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Απλά δεν υπάρχει! Χαρά στο κουράγιο τους σε όσους συμμετείχαν πάντως. Μα καλά 246 χλμ????

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. Όντως ακούγεται τρελό, και για πολλά από όσα αναφέρεις στο άρθρο σου δεν είχα ιδέα. Απίστευτο! Το "μπράβο" και το "συγχαρητήρια" μου φαίνονται ξαφνικά πολύ λίγα για όσα καταφέρνουν οι αθλητές που συμμετέχουν στον αγώνα... είτε τερματίζουν, είτε όχι.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Έτσι ακριβώς!!! είναι τρελό αυτό που ξεκινούν να κάνουν!! το θέλει η ψυχή τους όμως πολύ!!!

      Διαγραφή
  6. Σε σκεφτόμουν τις προάλλες που διάβασα για το φετινό αγώνα. Στα μέρη σας λοιπόν "τρέχει" ο πιο δύσκολος αγώνας υπεραποστάσεων, που θέλει γερές αντοχές και μεγάλη ψυχή. Συγχαρητήρια στο δήμο σας που φιλοξενεί αυτό το διεθνή θεσμό και... τι να πω για όσους συμμετέχουν; Να τρέχεις για πάνω από είκοσι ώρες, θέλει μεγάλα κότσια!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Κάποιοι τρέχουν κοντά 36 ώρες... Απίστευτη συγκίνηση όταν τερματίζουν! σαν άθλος!!!

      Διαγραφή
  7. Πολυ σπουδαίος αγώνας Ελενη, τον οποίο δεν γνώριζα. Μπράβο στους συμμετέχοντες που έχουν τέτοια ιδανικά αλλα και σε όλη τη διοργάνωση! Τα φιλια μου!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Πολλοί δε ξέρουμε γι αυτόν τον αγώνα... κι είναι τόσο "μεγάλος"...
      Και τα δικά μου φιλιά!!!

      Διαγραφή
  8. Πόσο με άγγιξε το άρθρο σου...πόσο ξεχνάμε την ιστορία μας...πόσο ξεχνάμε την πραγματική θέληση...πόσο χαντακόνουμε την εσωτερική μας δύναμη... όλα αυτά μπροστά στο θηρίο του υπερκαταναλωτισμού και της μεγαλομανίας...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Έτσι ακριβώς Μαρία!!! Με δυο κουβέντες είπες όλη την ουσία!!!
      Σε φιλώ!!!!

      Διαγραφή
  9. Τους θυμάμαι τους αθλητές! Τους πετυχαιναμε πολλές φορές με τους γονεις μου, οταν κατεβαίναμε στο χωριό!
    Παντα τους θαύμαζα!
    Με ανατριχιάζει παντως το γεγονός οτι ξένοι κάνουν τέτοιο άθλο για να ακουμπήσουν όπως λες το άγαλμα του Λεωνίδα.
    Ενω εμείς παριστάνουμε τους σύγχρονους Λεωνίδες που περιμένουμε να γίνουν ολα χωρις κόπο και χωρις προσπαθεια!
    Εξαιρετικό το κείμενο σου!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Ρε συ Μάρθα κι εμένα η πρώτη μου επαφή με το Σπάρταθλο αυτή ήταν! στην εθνική με το αυτοκίνητο και να τους χαζεύω από το παράθυρο... τότε βέβαια θεωρούσα και λίγο ανούσιο αυτό που έκαναν... μεγαλώνοντας κατάλαβα!!!!
      Τα φιλιά μου Μαρθάκι!!!!!!!!!!!!

      Διαγραφή

Ο λόγος δικός σας: