3 Οκτ 2016

"Δε θέλω να πάω σχολείο"


Πίνακες επιβράβευσης

Τι γίνεται όταν το προνηπιάκι μας δε θέλει να πάει σχολείο;;;

Το δικό μου προνηπιάκι πήγε την πρώτη εβδομάδα στο σχολείο και όλα ήταν μια χαρά. Χαρούμενος κι ευτυχισμένος ο Στεφ, χαρούμενη κι ευτυχισμένη κι εγώ που του άρεσε αυτό το καινούριο πράγμα που λέγεται "σχολείο"!
Είπα κι εγώ τα όμορφα λόγια για το παιδάκι μου.... ώσπου το μάτιασα το παιδάκι μου και στα μισά της δεύτερης εβδομάδας άρχισαν τα όργανα...
"Δε θέλω να πάω σχολείο" έλεγε συνέχεια και έκλαιγε...
"Γιατί΄" τον ρώταγα εγώ...
"Είναι βαρετό" απαντούσε...
Ο ίδιος διάλογος ξανά και ξανά. Κι εγώ να του εξηγώ τα καλά και τα όμορφα του σχολείου και να μην αλλάζει τίποτα.
Οι δασκάλες μου έλεγαν πως στο σχολείο μέχρι να τον πάρω ήταν χαρούμενος. Έπαιζε, συμμετείχε, πέρναγε ωραία.
Για 3 μέρες λοιπόν τον κράτησα σπίτι... Δε ξέρω αν έκανα καλά ή όχι πάντως η άρνηση του μεγάλωνε...
Συνεννοήθηκα με τη δασκάλα κι είπαμε να τον πάω κι ας κλάψει... Είχε μαζί της σοκολατάκια να τον δελεάσει! Εννοείται πως κι εγώ επιστράτευσα όλα μου τα κόλπα για να πάει σχολείο χωρίς κλάματα....

Μέχρι που φτιάξαμε και πίνακα επιβράβευσης!
Ένας μικρός και σύντομος πίνακας με τις ημέρες που έπρεπε να πάει σχολείο.

Κάθε μερούλα ένα συννεφάκι πάνω της. 
Εκεί μέσα θα κολλάγαμε το αυτοκόλλητο που θα κερδίζαμε!

Πίνακες επιβράβευσης


Το τερατάκι μας, κράταγε τα 5 αυτοκόλλητα. 

Πίνακες επιβράβευσης


Το αυτοκίνητο του παρκαρισμένο για τη Παρασκευή που θα πήγαινε να μας φέρει μια έκπληξη αν όλα πήγαιναν καλά!

Πίνακες επιβράβευσης


Και ναι! Όλα πήγαν καλά!!!
Πήγαμε σχολείο και τις 5 μέρες της εβδομάδας!
Όχι χωρίς δάκρυα... αλλά πήγαμε!
Και κάθε μέρα ήταν καλύτερη από την άλλη!
Κι ο Στεφ έγινε βασιλιάς της τάξης!
Και το τερατάκι μας, μας  έφερε δωράκι έκπληξη!

Πίνακες επιβράβευσης

Ώσπου ήρθε η επόμενη Δευτέρα!!
Και πήγαμε σχολείο με γέλια και χαρές!!!

Αυτό που ξέρω σίγουρα είναι πως κάθε παιδί χρειάζεται το χρόνο του και τον τρόπο του. Όπως επίσης είμαι βέβαιη  πως το εκπαιδευτικό μας σύστημα είναι σκληρό, ειδικά σε αυτές τις ηλικίες (για να μην πω σε όλες)... 
Βέβαια, μπορεί και οι πίνακες επιβράβευσης να φέρνουν καλά αποτελέσματα και γρήγορα.  Αν και δεν ξέρω στην περίπτωση μας πόσο καλά έκανα που πίεσα το Στεφ... έστω και με τους πίνακες επιβράβευσης... Το έχω ξανά πει... Δεν έχω καταφέρει να διαχωρίσω που σταματάει η επιβράβευση και που αρχίζει η δωροδοκία...

Για την ώρα κρατάω τη χαρά μου που όλα πήγαν καλά!
Και μια ευχή: Να μείνουν όλα έτσι χαρούμενα!

Τις καλησπέρες μου άνθρωποι!

24 σχόλια:

  1. Αχ, τι μου θύμησες.. Κι εμένα ο γιος μου (εικοσάρης πια!) στην πρώτη δημοτικού δεν ήθελε να πάει σχολείο και γινόταν χαμός! Μερικές ημέρες μετά (κι αφού δεν τον ρωτούσα τίποτα για να μην του δώσω...λαβή!) του είπα: "ωραία στο σχολείο ε;" κι εκείνος αναστενάζοντας μου είπε: "ναι μαμά, ωραία είναι άλλα, να σε ρωτήσω...έχω πολύ ακόμα;" :))) Κι εγώ η κακούργα του απάντησα: "6 χρόνια στο δημοτικό 6 στο γυμνάσιο 6 στο πανεπιστήμιο" (είναι ατάκα από το "μάθε παιδί μου γράμματα)...ε, και μετά θα πας και στρατό", (και γελούσα η κακούργα) κι ο γιος μου ο δόλιος ξέσπασε σε κλάματα λέγοντας με λυγμούς: "δεν θέλω να πάω φαντάρος"!!! Αχ, ωραία χρόνια..χα χα! Όλα καλά θα πάνε με το μικρούλι σου, δως του μόνο χρόνο (και προς θεού, μην του πεις κάνα..αστείο, σαν το δικό μου, που μόνο εγώ γέλασα! χαχα) Καλό φθινόπωρο, πολλά φιλιά!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Α ρε Πέτρα!!! χα χα χα έτσι του είπες του παιδιού;;;; χα χα μου έφτιαξες το βράδυ ρε ματάκια!!!
      Κι ο μικρός ερώτηση ε;; "έχω πολύ ακόμα;" είστε απίθανη οικογένεια!!!
      Και δε γέλασες μόνο εσύ... γέλασα κι εγώ μαζί σου!!!!Τα γλυκά μου φιλιά!!!!!!

      Διαγραφή
  2. Άντε βρήκες τον τρόπο Ελένη. Τα κατάφερες. Έτοιμο το προνηπιακι σου για τα υπέροχα ταξίδια παιχνιδιού και γνώσης. Την αγάπη μου!!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Κρατάω ακόμη τη χαρά μου μην έχουμε κανένα πισωγύρισμα.... αλλά φάνηκε ότι κάτι καταφέραμε!!

      Διαγραφή
  3. Μπράβο Ελένη μου, τα κατάφερες περίφημα! Εύχομαι τα καλύτερα στο προνηπιάκι σου!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. μεγαλο θεμα ανοιξες! εγω ειχα το ιδιο με τη νεφελη μου μετα απο Χριστουγεννιάτικες διακοπες. πήρε ομως αγκαλια την αγαπημενη της κουκλα και για 2-3 μερες πηγαιναν μαζι στο σχολειο και της εξηγουσε τι κανουν κιολας. οπότε επανηλθαμε δυναμικα.
    Ο τροπος σου ειναι καταπληκτικος. εις τα υπόψην λοιπόν αν ξαναχουμε παρόμοια φαση :)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Έξυπνο ρε Ζήνα! κι αφού έφερε αποτελέσματα μια χαρά!!!! πλάκα θα είχε να εξηγεί στη κούκλα τι γίνεται στο σχολείο... χε χε χε

      Διαγραφή
  5. Έξυπνο Ελένη μου, χαίρομαι που είχε τα επιθυμητά αποτελέσματα! Καμιά ιδέα και για το πρωτάκι μου, που αρνείται επίσης να πηγαίνει και βρίσκει τη μελέτη βαρετή και το σχολείο βαρετά? χιχιχι

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Τι να σου πω;;; νομίζω πως με τα διαβάσματα που έχουν κανένα δε θέλει να πάει στο δημοτικό.. και μεταξύ μας στη θέση τους ούτε εγώ θα ήθελα... χι χι χι
      μα σχολεία είναι αυτά;; από τη πρώτη δημοτικού στα βαθιά;;;

      Διαγραφή
  6. Ελενη μου το χειρίστηκες πολύ καλά νομίζω. Είναι σπουδαίο κίνητρο το να έχεις κάτι να περιμένεις! Εύχομαι να συνεχίσετε έτσι όμορφα και χαρούμενα! Φιλιααααα

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Αυτό Σωτηρία! είναι κίνητρο να έχεις κάτι να περιμένεις!!

      Διαγραφή
  7. Πόσο δύσκολα μας φαινόντουσαν όλα τότε.. Πάνε πολλά χρόνια. Βλέπεις δεν μας έμαθε κανείς τι πρέπει να κάνουμε για να είμαστε καλοί γονείς, από βιώματα ότι ξέραμε. Τα καταφέραμε όμως καλά όπως και εσύ. Τι μου θύμισες!!! Πάντα αναρωτιόμουν αν το χειρίστηκα καλά, το οποιοδήποτε πρόβλημα. Όταν όλα γίνονται με αγάπη το παιδί λαμβάνει το μήνυμα και όλα πάνε καλά! Να είσαι σίγουρη. Να είστε όλοι καλά!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Νομίζω πως πάντα όλοι οι γονείς θα αναρωτιούνται αν τα κάνουν όλα σωστά... κι υποψιάζομαι πως η απάντηση πάντα θα είναι αρνητική... είμαστε σκληροί εμείς οι γονείς με τους εαυτούς μας...
      Προσπαθούμε όμως!!!!!

      Διαγραφή
  8. Αυτό είναι το πιο δύσκολο "παστίτσιο" που κατάφερες!
    Σου βγάζω το καπέλο Ελένη.
    Και μην αναλώνεσαι σε πλαίσια ψυχολογίας, αλλά ακολούθα την καρδιά σου.
    Ο σκοπός άλλωστε αγιάζει τα μέσα;-)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Χα χα χα ρε Μαρία!!!! το πιο δύσκολο "παστίτσιο".... χα χα χα χα
      Σε φιλώ καρδιά μου!!!!

      Διαγραφή
  9. Αχ αυτο το ποβλημα εχωκαι εγω βεβαια στο σχολειο ξετρελενεται.αχ τα ιδια εκανε και ο πατερας ομως οποτε παει και γονιδιακα.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Λες να είναι γονιδιακό και σε εμάς;;; χε χε χε

      Διαγραφή
  10. Σου ευχομαι να μην ειναι παντως ψαξτο

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  11. Μπράβο Ελένη μου!
    Καλή δύναμη σε όλους!
    Φιλιά!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  12. Οι πρώτες μέρες στο σχολείο είναι πάντοτε δύσκολες (κάθε αρχή και δύσκολη, δε λένε;) ακόμη και για τα μεγαλύτερα παιδιά. Και τέτοιες αντιδράσεις ενδέχεται να συμβούν επίσης και όταν τα παιδιά επιστρέφουν στο σχολείο μετά από τα διαστήματα μεγάλων διακοπών (Χριστούγεννα, Πάσχα, καλοκαίρι)... μην σε ανησυχούν όμως, είναι φυσιολογικές.
    Ειδικά για τα μικρότερα, όπως το δικό σου, σκέψου το: βιώνουν μια σημαντική αλλαγή. Για πρώτη φορά αφήνουν τη ζεστή και οικεία φωλιά του σπιτιού και ανοίγουν πανιά σε άγνωστες θάλασσες, σε χώρο που δεν είναι εξοικειωμένα, και με ανθρώπους που δεν είναι ακόμη εξοικειωμένα. Είναι λογικό να υπάρχουν αυτές οι αντιδράσεις. Κάθε παιδί προσαρμόζεται, πάντως, με το δικό του ρυθμό: άλλα αργά, άλλα πιο γρήγορα, αλλά σε διαβεβαιώ με βάση την εμπειρία μου πως όλα προσαρμόζονται ομαλά.
    Αν ο γονιός βοηθήσει όπως μπορεί την κατάσταση και δεν κάνει εμφανές στο παιδί το άγχος του για τις πρώτες μέρες, ακόμη καλύτερα (όσον αφορά την προσαρμογή του παιδιού).
    Η ιδέα σου με τον πίνακα ήταν πολύ καλή. Του έδωσες κίνητρο, μέχρι να βρει ο ίδιος τα δικά του κίνητρα για να πηγαίνει στο σχολείο (η τάξη του, οι φίλοι του, όσα ενδιαφέροντα βιώνει κάθε μέρα εκεί).
    Καλή συνέχεια, λοιπόν! :)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Συμφωνώ πως κάθε παιδί (και όλοι οι άνθρωποι) χρειάζονται το χρόνο τους! κι ο χρόνος από παιδί σε παιδί διαφέρει...Συν άλλοι παράγοντες διαφορετικοί σε κάθε περίπτωση...Εγώ πάντως ένα άγχος κάθε φορά που ξεκινάει ένα παιδί μου το σχολείο το έχω. Θέλω να περνάνε καλά! να περνάνε όμορφα! να χαίρονται! κι ανησυχώ αν είναι όλα εντάξει...
      Αν και στη δική μας περίπτωση πάντα πέφτουμε σε πολύ καλές δασκάλες!!!!! Οπότε όλα γίνονται πιο εύκολα! Πολύ σημαντικό να νιώθει ο γονιός πως το παιδί του είναι σε καλά χέρια!!!!!

      Διαγραφή
  13. Ελενάκι μου θα δοκιμάσω την ιδέα σου άμεσα γιατί μετά τις διακοπές του Πάσχα δεν θέλει να πηγαίνει σχολείο και κάθε πρωί έχουμε δράματα. Μακάρι να πιάσει.

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Ο λόγος δικός σας: