24 Νοε 2015

Επιτραπέζιο παιχνίδι μαθηματικών





Για να μοιάζουν τα μαθηματικά "παιχνιδάκι" σκέφτηκα να τα κάνω εγώ παιχνίδι!
Δεν ήταν δύσκολο. Απλά, οι παίχτες έπρεπε να έχουν ένα στόχο και να πηγάζει γέλιο από το παιχνίδι μας!

Χρειάστηκα:
  • χαρτόνια οντουλέ (διπλώνουν καλύτερα νομίζω από τα κανσόν)
  • καπάκια

Τι έκανα λοιπόν...

Πήρα τα χαρτονάκια οντουλέ κι έγραψα στο εσωτερικό "προβληματάκια" της πρώτης δημοτικού.  Προβληματάκια του τύπου:
"ο Στέλιος είχε πέντε μπάλες κι η μια του ξεφούσκωσε. Πόσες μπάλες έχει τώρα για να παίξει;"
"η μαμά κατσικίνα (μαμά των εφτά κατσικών) αγόρασε έξι σοκολάτες, έφτασαν για όλα τα παιδιά της;"
"ο Μιχάλης έχει δώδεκα μπογιές κι ο Άρης έχει δεκατρείς μπογιές. Ποιος έχει τις λιγότερες;"
"το καλάθι μου έχει τρία ρόδια και του φίλου έχει 4 ρόδια. Πόσα μαζέψαμε συνολικά;"

Τα προσωπάκια που πρωταγωνιστούν στα προβληματάκια μας είναι υπαρκτά. Είναι φίλοι μας ή συγγενείς μας. Πρόσωπα πάντως που αγαπάμε. Ή πρόσωπα από παραμύθια που μας αρέσουν. Αν στα προβλήματα οι ήρωες κάνουν γκάφες όπως "ο Πινόκιο είπε ψέματα! με τη μύτη του λοιπόν κάρφωσε δυο μανταρίνια και τρία μήλα. Πόσα φρούτα έχει καρφωμένα στη μύτη του;"
Αυτό κάνει το παιχνίδι ακόμη πιο διασκεδαστικό και τα παιδιά περιμένουν με αγωνία τι λέει το επόμενο πρόβλημα.

Έβαλα λοιπόν σε μια γυάλα τα διπλωμένα χαρτάκια και πήραμε τα πολύχρωμα καπάκια για έπαθλο.

Καθένας τράβαγε ένα χαρτάκι από τη γυάλα κι εγώ του διάβαζα το πρόβλημα. Αν απαντούσε σωστά κέρδιζε ένα καπάκι. Αν όχι, περίμενε να ξαναρθεί η σειρά του. Σε πιο δύσκολες πραξούλες χρησιμοποιούσαμε και αριθμητήρι.



Βέβαια του μικρότερου της παρέας (3 χρονών), τα καπάκια του τα χαρίζαμε σε κάθε ερώτηση. Και να σας πω, μάζεψε τα περισσότερα.
Στους μεγαλύτερους άρεσε το παιχνίδι και το ζητάνε ξανά και ξανά να το παίξουμε.
Και να να είμαι ειλικρινής, για να μη βαριόμαστε τις ίδιες ρωτήσεις, κάθε φορά που ανοίγω ένα χαρτάκι σκαρφίζομαι εκείνη τη στιγμή κάποιο καινούριο προβληματάκι και το λέω. Κι αν με ρωτήσουν την επόμενη φορά, να πω ας πούμε το πρόβλημα με το σκίουρο, εγώ φυσικά δε το θυμάμαι, το θυμούνται όμως οι μικροί παίχτες!

Τις καλησπέρες μου!

17 Νοε 2015

Ομορφιές του Φθινοπώρου



Χρώματα Φθινοπωρινά! Μυρωδιές Φθινοπωρινές! Μια εποχή μαγεμένη!

Κυριακή λοιπόν κι ο μπαμπάς μας λείπει στη δουλειά του (όπως κάθε Κυριακή τα τελευταία εφτά χρόνια).
Αφού λοιπόν, δε μπορούσαμε να έχουμε το μπαμπά στο σπίτι πήγαμε και τον βρήκαμε εμείς!
Κι η βόλτα μας πραγματικά ήταν μια έκπληξη σε κάθε δρομάκι της!

Ξεκινάμε με τα ομορφότερα χρώματα του Φθινοπώρου!







Αλλά το Φθινόπωρο δεν έχει μόνο αποχρώσεις του κίτρινου και του καφέ.
Έχει και του μοβ. Αρχοντικά κυκλάμινα!




 Και πολλά ακόμη...




Και μαγικές φωλιές νάνων κρυμμένες στα χόρτα.





Κι εκτός από ομορφιά που ποτέ δε χορταίνεται, το Φθινόπωρο έχει και ιδιαίτερες γεύσεις. Κυδώνια, ρόδια, κάστανα, καρύδια! τα οποία και φάγαμε (εκτός τα κυδώνια) πριν προλάβουμε να τα βγάλουμε φωτογραφία.
κάποια όμως θα χρησιμεύσουν για χειροτεχνίες! Τα καρυδότσουφλα ας πούμε και τα βελανίδια.







οι φωτογραφίες τραβήχτηκαν στη βεράντα του Ταϋγέτου και στο Εστιατόριο Χρώματα - Μυστράς




16 Νοε 2015

Νικάμε την ακαταστασία (ή έστω προσπαθούμε)




Στα σπίτια όπου ζουν και παιδιά επικρατεί πάντοτε μια απαστράπτουσα καθαριότητα. Τα πάντα συγυρισμένα, όλα στις θέσεις τους, τακτοποιημένα και πεντακάθαρα.
Τι; Δεν είναι έτσι; Δε συμβαίνει στα καλύτερα σπίτια;

30 Οκτ 2015