31 Δεκ 2015

πιάσαμε δουλειά!



Πως είναι να φτιάχνουμε γλυκά όλοι μαζί; 2 ενήλικες και 3 παιδιά;

Είναι όμορφα!
Κι ήταν η πρώτη χρονιά που φτιάξαμε παραδοσιακά γλυκά. Είπαμε, είμαι τσακωμένη με τη κουζίνα εδώ και χρόνια...
Κι αν φέτος τόλμησα να κάνουμε γλυκά ήταν γιατί είχαμε στο σπίτι το μπαμπά μας!

Φτιάξαμε μελομακάρονα σε διάφορα μεγέθη (ας είναι καλά τα παιδιά σε αυτό).
Ετοιμάσαμε κουραμπιέδες που δε τους αχνίσαμε όλους με ζάχαρη αλλά τους βουτήξαμε σε σοκολάτα! κι οι σοκολατένιοι σε οδηγούν σε μια γλυκόκολαση!




Τι σημασία έχει αν το σχήμα των γλυκών δεν είναι σωστό; αν άλλα ψήθηκαν πολύ γιατί ήταν μικρούλια κι αν άλλα δε ψήθηκαν καλά γιατί ήταν μεγάλα;
Τι σημασία έχει αν το σπίτι επανήλθε στα "φυσιολογικά" του μετά από τρεις μέρες;
Τι σημασία επίσης έχει αν τα ζυμαράκια κρύφτηκαν στα πιο απίθανα σημεία; (απίθανα για τους μεγάλους, φυσιολογικότατα για τα παιδιά)

Η ουσία είναι να κάνει όλη η οικογένεια μαζί, πράγματα! ότι κι αν είναι αυτά, ότι ταιριάζει κι ευχαριστεί τη κάθε οικογένεια ξεχωριστά. Δεν είμαστε όλοι ίδιοι.... κι ο καθένας επιλέγει να κάνει με την οικογένεια του ότι του ταιριάζει ή του αρέσει.
Αρκεί βέβαια οι ηλικίες των ενηλίκων να είναι έτοιμες να δεχτούν τις συνέπειες!
στη περίπτωση μας ας πούμε οι συνέπειες μεταφράζονται σε ένα σπίτι γεμάτο ζυμαράκια και διάφορα υλικά παντού και μια χαλασμένη ηλεκτρική σκούπα! οκ το τελευταίο δε το περίμενε κανείς μας.... ας το δούμε όμως σαν ένα δώρο κι αυτό μέρες που είναι... ας του δώσουμε δηλ μια πιο ευχάριστη απόχρωση!






 Α... και για ακόμη μια χρονιά, μ' αυτά και μ' αυτά πάλι δε προλάβαμε να φτιάξουμε σοκολατένιο σπιτάκι.... για να δούμε ποια χρονιά θα το καταφέρουμε!
Αν και τα συγκεκριμένα γλυκά τα φτιάξαμε πριν μερικές μέρες.... μόνο που δεν είχα προλάβει να τα αναρτήσω..




χρόνια πολλά σε όλους!!
χρόνια καλά!!
χρόνια όμορφα!!

20 Δεκ 2015

Το παιχνίδι του #HandmadeXmasCardsSwap2015




Το παιχνίδι του   #HandmadeXmasCardsSwap2015   το γνώρισα φέτος από την Ασπασία στο mylovablebaby !!!
Μια υπέροχη ιδέα που οργανώθηκε από το ξωτικό Αντωνία και το καλικατζαράκι Ασπασία!! 

Μου άρεσε από την αρχή η ιδέα να φτιάξουν κάποιοι άνθρωποι χριστουγεννιάτικες καρτούλες και να μοιράσουν ευχούλες, στέλνοντας τες σε κάποιους άλλους που δε γνώριζαν! Ίσως όμως αυτό να είναι η αφορμή κάποιοι άνθρωποι να γνωριστούν μεταξύ τους! 

Είχε κάτι... κάτι αλλιώτικο αυτή η ιδέα... είχε δημιουργία... είχε φαντασία... είχε προσμονή... είχε κάτι παιδικό... πολλά είχε τελικά! πολλά και όμορφα!

Κι αυτή η ιδέα να ξέρετε γεννά άλλες τόσες!!!


Εγώ λοιπόν, είχα φτιάξει έναν άγιο Βασίλη που για κάτι έψαχνε... για κάτι αναρωτιόταν... κάτι τέλοσπαντων του έφταιγε... 




Τελικά, του έφταιγαν τα ρούχα του που  λερώθηκαν την πιο ακατάλληλη στιγμή... τα έπλυνε... και τώρα περιμένει να στεγνώσουν! 




Εγώ παρέλαβα μια υπέροχη κάρτα στολίδι!!! πρωτότυπη και πανέμορφη!!! φτιαγμένη σίγουρα με μεράκι!!
Τη κάρτα βέβαια τη συνόδευε και κάτι σοκολατένια που εικάζω θα ήταν πεντανόστιμο! αλλά τι λέω τώρα;; πριν προλάβω να δω τι είναι, δυο σκανταλιάρικα χεράκια το άρπαξαν και το μπούκωσαν! 



Ήδη το δωράκι μου βρήκε το κλαδάκι του στο δέντρο μας!! και το ομόρφυνε ακόμη περισσότερο!!!



Ευχαριστώ πολύ τη Πολυάννα!!
Το δωράκι της μου έδωσε μεγάλη χαρά!!!!

Εύχομαι του χρόνου να συνεχιστεί αυτό το δημιουργικό παιχνιδάκι!!


Χριστούγεννα είναι... απλά η αφορμή



Χριστούγεννα είναι… ένα σωρό πράγματα θα μπορούσαμε να πούμε πως είναι τα Χριστούγεννα. Ολοφώτιστες εικόνες, μυρωδιές, γεύσεις, μελωδίες, οικογενειακά τραπέζια, στολισμοί, μαγεία, αγάπη, δώρα, προσμονή, αναμνήσεις.
Η γέννηση ενός παιδιού που άφησε το στίγμα του στην ανθρωπότητα, ίσως να είναι η μόνη μεγάλη αλήθεια αυτής της γιορτής. Η γιορτή του καταναλωτισμού, ίσως να είναι η σύγχρονη έκδοση αυτής της γιορτής. Ένας ατέλειωτος αγώνας ετοιμασιών που θα κάνουν τα Χριστούγεννα ξεχωριστά, λαμπερά, ιδανικά και σαφώς καλύτερα από πέρυσι.
Ένα σωρό πράγματα λοιπόν θα μπορούσαν να είναι τα Χριστούγεννα. Αναρωτιέμαι όμως, τι από όλα αυτά βιώνουμε αληθινά και αγνά. Με την αλήθεια και την αγνότητα όμως που τους πρέπει.
Επειδή εδώ αμφιβάλλω τι από όλα αυτά ΖΟΥΜΕ στ’ αλήθεια, θα έλεγα λοιπόν πως Χριστούγεννα, είναι απλώς η αφορμή… για όλα αυτά.
 
Αφορμή για να μιλήσουμε στα παιδιά μας για το τι ακριβώς γιορτάζουμε τα Χριστούγεννα (άσχετα από τα «πιστεύω» τα δικά μας)! Να διαβάσουμε ένα παραμύθι σχετικό ή δούμε μαζί τους μια ταινία με τη γέννηση.
Αφορμή για να δημιουργήσουμε λίγη αληθινή μαγεία! Μαγεία απαλλαγμένη από πολλά και εντυπωσιακά πράγματα. Πλημμυρισμένη όμως από συναισθήματα. Ποιος από μας δε γνωρίζει πως τα συναισθήματα κι οι στιγμές που μένουν στη θύμηση δε στοιχίζουν τίποτα;  
Αφορμή για χαμόγελα! και γιατί όχι για σκασμένα γέλια; Φανταχτεροί γίνονται οι άνθρωποι όταν γελάνε, όταν χαίρονται! ακόμα κι όταν λυπούνται, όταν κλαίνε! και σίγουρα όταν ζούνε!
Αφορμή για να φτιάξουμε πράγματα με τα παιδιά μας. Κατασκευές, στολίδια, γλυκά, ιστορίες ή ότι άλλο μας έρθει (ή τους έρθει) στο μυαλό. 
Αφορμή για να διαβάσουμε πολλά παραμύθια για τα Χριστούγεννα. Να τα παίξουμε, να τα ζωγραφίσουμε, να τους δώσουμε να καταλάβουν!
Αφορμή για να δημιουργήσουμε δυνατές αναμνήσεις στα παιδιά μας με πολύ φαντασία και τόλμη! Να υπερβάλουμε ώστε να τα ενθουσιάσουμε (κάπου σε όλα αυτά θα ενθουσιαστούμε κι εμείς στ’ αλήθεια!) Να κρεμάσουμε ένα σκοινί στο τζάκι για να πούμε ότι από κει κατέβηκε ο άγιος Βασίλης ή να γεμίσουμε το σαλόνι μας ζάχαρη άχνη, τάχα πως ο άγιος Βασίλης φτερνίστηκε πάνω στους κουραμπιέδες.
Αφορμή για να προσφέρουμε και στους άλλους ανθρώπους (γνωστούς και μη) κάποια πράγματα που εμείς δε χρειαζόμαστε αλλά εκείνοι μπορεί να έχουν ανάγκη και σίγουρα κάποιες στιγμές γεμάτες ομορφιά.
Αφορμή για να προσφέρουμε συμβολικά δωράκια  σε αυτούς που αγαπάμε. Κι αν είναι φτιαγμένα από τα χεράκια μας κι από τα μικροσκοπικά χεράκια των παιδιών μας, ακόμη καλύτερα. Δε ξοδέψαμε χρήματα, αλλά κάτι πιο πολύτιμο: το χρόνο μας!
Αφορμή για να φάμε με τους αγαπημένους μας.
Αφορμή για να ταξιδέψουμε στους μαγικούς κόσμους των παιδιών με ξεναγούς τα παιδιά μας.
Αφορμή να ευχηθούμε μέσα από τη ψυχή μας να πάψει η ασχήμια αυτού του κόσμου κι η ανθρωπότητα να γεμίσει ελπίδα.
Αφορμή για να θυμηθούμε τα χρόνια που ήμασταν εμείς παιδιά. 
Αφορμή για να ξαναγίνουμε παιδιά.
Αφορμή για να τηρήσουμε τον παλιμπαιδισμό αυτό για όλο το χρόνο.


Όλα αυτά είναι απλά η αφορμή.

Οι αιτίες είναι πάντοτε εκεί, κάθε μέρα, κάθε ώρα, και αποτελούν τη μεγαλύτερη μας πρόκληση! 

το κείμενο πρωτοδημοσιεύτηκε στο brightsideofmom


11 Δεκ 2015

Χριστουγεννιάτικες κάρτες από τα χεράκια μας!

Χειροτεχνία χριστουγεννιάτικες κάρτες!

Η παράδοση του σπιτιού μας λέει, οι χριστουγεννιάτικες κάρτες που φτάνουν στους αγαπημένους μας, να είναι φτιαγμένες από τα χεράκια των παιδιών. 

4 Δεκ 2015

Ημερολόγιο αντίστροφης μέτρησης: "ο σάκος με τα σκορπισμένα δώρα!"

advent calendar ή ''ημερολόγιο αντίστροφης μέτρησης''


Δε ξέρω τι συμβαίνει στα άλλα τα σπίτια και με τους άλλους άγιους Βασίληδες αλλά στο δικό μας  το σπίτι, ο δικός μας ο άγιος Βασίλης είναι λίγο άτακτος... 
Πότε φτερνίζεται πάνω σε κουραμπιέδες και γεμίζει ο τόπος ζάχαρες ....πότε αφήνει τις πατημασιές του... πότε του ξεπλέκεται ο σκούφος... Άσε!

3 Δεκ 2015

Πάρκο σιδηροδρόμων (μια όαση σε μια πόλη!)




Μια εκδρομή λίγο βαρετή, λίγο άχαρη, λίγο από έτσι και λίγο από αλλιώς ξεκίνησε τη Τρίτη. Προορισμός η πόλη της Καλαμάτας.
"Οκ" σκεφτήκαμε... "πόλη είναι, τι θα δεις;" Έπρεπε όμως να πάμε για κάποιες δουλειές! Και ξεκινήσαμε (με τα τρία παιδιά μας) λίγο βαρετά αλλά με όλη τη καλή μας θέληση!

Κι εκεί που τελειώναμε τις δουλειές μας στη Καλαμάτα, μπαίνοντας στο αυτοκίνητο πέφτει το μάτι μου σε κάτι σαν "δημοτικό πάρκο σιδηροδρόμων".
"Δεν είναι κακή ιδέα" σκέφτομαι και κοιτάζω καλύτερα. Είδα κι ένα τρένο μέσα. Τα παιδιά μου λατρεύουν τα τρένα.
Τους το λέω κι ενθουσιάζονται.
Υποσχόμαστε μόλις φάμε κάτι να πάμε να δούμε εκείνο το τρένο!
Κι έτσι έγινε.
Μόνο που όταν μπήκαμε στο πάρκο δεν είδαμε μόνο ένα τρένο... αλλά πολλά!
Τα παιδιά ενθουσιάστηκαν! εγώ περισσότερο!



Ένα τεράστιο πάρκο λοιπόν με ατμάμαξες, επιβατηγά τρένα, φορτηγά τρένα, ένα χειροκίνητο γερανό, πλατφόρμες επιβίβασης κτλ και το κτίριο του σταθμαρχείου σε ρόλο αναψυκτηρίου.
Βουτιά σε μια άλλη εποχή!
Στο πάρκο υπήρχαν επίσης γήπεδα και παιδική χαρά.






Έλειπε βέβαια η ενημέρωση σε κάθε τρένο (τι ακριβώς είναι, χρονολογία κατασκευής, ποια χρόνια λειτούργησε, πως λειτουργούσε, τι δρομολόγια έκανε κτλ).
Έλειπε κι ένα τρένο ανοιχτό στο κοινό. Να μπαίνεις δηλαδή σε ένα βαγόνι και να το βλέπεις όπως ήταν παλιά.
Ότι και να έλειπε όμως, αυτό το υπαίθριο μουσείο είναι μοναδικό και αξίζει να το δει κανείς.

Μακάρι να βλέπαμε τέτοιες ομορφιές και σε άλλες πόλεις!!!





Οι φωτογραφίες είναι από το διαδίκτυο. Δε θεώρησα απαραίτητη τη φωτογραφική μηχανή σε ένα ταξιδάκι σε μια πόλη κατά βάση για δουλειές...
Χαίρομαι που τελικά έκανα λάθος!