23 Φεβ 2016

Κορνίζες από ξυλομπογιές!





Σας έχει τύχει να μη θέλετε να αποχωριστείτε κάτι που έχουν παίξει ή χρησιμοποιήσει τα παιδιά σας;;; εγώ το σκέφτομαι για πολλά από τα πραγματάκια τους όσο μεγαλώνουν.
Η ιδέα αυτή λοιπόν γεννήθηκε από κάτι σκόρπιες ξυλομπογιές στο χαλί.

Οι ξυλομπογιές σκόρπισαν κι ένα παιδί (αχ αυτά τα παιδιά πόσο αυθόρμητα σκέφτονται!) άρχισε να κάνει σχέδια με τις μπογιές. Σπιτάκια με σκεπές. σιδηροδρομικές γραμμές, καράβια κι άλλα όμορφα!
"Ω!" είπε η μαμά "ιδέα!"

19 Φεβ 2016

Φτιάξε καρδιά μου το δικό σου παραμύθι!


Το αλώνισμα στα μάτια ενός 7χρονου
Καταραμένος Αλωνάρης


Ήτανε τότες, που οι άνθρωποι τις δουλειές τις έκαναν γιορτή και το κόπο πανηγύρι. Κι ο μήνας Αλωνάρης ήταν ολάκερος γιορτή. Καλοκαιριού γιορτή. Θέρος, δεμάτιασμα, αλώνισμα, καρτέρι για τον αγέρα που θα ξεχώριζε το στάχυ από το στάρι κι ύστερα το λίχνισμα.  

Στ’ αλώνι το δικό μας, αγνάντιο απ’ το καλύβι, εκείνο που τώρα έχει χορταριάσει και πια δε ξεχωρίζει, ζωντάνευαν κι οι πέτρες. Νέοι και νιες πήγαιναν κι έρχονταν, φωνές, γέλια, κουβεντολόι, αγκομαχητά, λιοπύρι. Δρεπάνια στα χέρια, ψάθες στα κεφάλια κι ο θέρος αρχίνιζε. Κι ύστερα, φόρτωμα στα μουλάρια και καρφί για τ' αλώνι.

15 Φεβ 2016

Κλείσε τα μάτια...




Κλείσε τα μάτια και κάνε πως δε βλέπεις όσα: 
  • σε τυφλώνουν 
  • σε στεναχωρούν
  • σε αγχώνουν
  • σε κουράζουν
  • σε πονάνε
  • σε γεμίζουν δάκρυα
  • σου παγώνουν το χαμόγελο
  • δε θες να δεις

10 Φεβ 2016

Ένας απολογισμός ... μύριες σκέψεις...

Όταν μαζί με το καφέ, σου καρφώνουν κι ένα μπισκότο στο χερούλι της κούπας!
Μπήκα στη διαδικασία να απαντήσω στις ερωτήσεις από καθαρή περιέργεια κι ομολογώ πως κάποιες στιγμές του 2015 με ξάφνιασαν!  Χωρίς αυτές τις ερωτήσεις δε θα τις είχα προσέξει αυτές τις μικρές στιγμές ή απλά θα τις είχα θάψει στη λήθη.