19 Απρ 2016

29 Μαρ 2016

Κατασκευές από κούτες! αυτοκίνητα και διόδια...


Όλα ξεκίνησαν όταν μια μέρα το πρωτάκι μου κατέβηκε στην αποθήκη, μπας και βρει τίποτα ενδιαφέρον για να ασχοληθεί!
Ανέβηκε στο σπίτι με μια κούτα. Ρώτησε τι μπορούμε να την κάνουμε! Έτσι ξεκίνησαν όλα!
Γιατί μια κούτα από ηλεκτρική σκούπα μπορείς να την κάνεις πολλά πράγματα, όσο άχρηστη κι αν φαντάζει.

26 Μαρ 2016

Κατασκευές από κούτες! καντίνα...


Έχετε δοκιμάσει να παίξετε με τις άχρηστες κούτες;;
Κάνουν θαύματα! όσο κακής ποιότητας κι αν είναι!
Το θαύμα παίρνει μορφή αφού μπει μπροστά η φαντασία μας! 

23 Μαρ 2016

Δε συμπαθώ τις εθνικές γιορτές.....

Όχι-στον-πόλεμο

Δε συμπαθώ τις εθνικές γιορτές.
Από παιδί δεν τα πήγαινα καλά μαζί τους. Μέχρι που έκοψα εντελώς επαφές μαζί τους.
Τότε δεν ήξερα τι ήταν εκείνο που με έκανε να μη βλέπω με καθόλου καλό μάτι αυτές τις γιορτές. 
Ούτε και σήμερα ομολογώ πως ξέρω τι ακριβώς με ενοχλεί σε αυτές...

9 Μαρ 2016

Στιγμές του παρελθόντος!


Η Μαρία από το mommyjammi ξεκίνησε τη φωτογραφική βόλτα στο παρελθόν!
Η Ελένη (η αφεντιά μου δηλαδή) ενθουσιάστηκε με την ιδέα! Είπε πως θα συμμετάσχει στο δρώμενο. Βέβαια η Ελένη δεν έχει ιδιαίτερα πολλές φωτογραφίες γιατί της αρέσει να τραβάει τους άλλους κι όχι να είναι κι η ίδια μέσα στις φωτογραφίες! Είπε λοιπόν πως θα το κάνει φωτογραφίζοντας κάποια αντικείμενα! Έλα όμως που η Ελένη (η οποία να θυμίσουμε πως φημίζεται για την αμνησία της)  δε πρόσεξε πως υπάρχει και κάποιο χρονικό όριο για το δρώμενο;;
Έτσι λοιπόν, τελευταία και καταϊδρωμένη έρχεται να μιλήσει για τις στιγμές που σημάδεψαν το παρελθόν της!


2 Μαρ 2016

Τρίχρονος (και μαμά) σε απόγνωση....

Ο εν λόγω κύριος όταν προτιμάει αν τρώει τα μακαρόνια του ξεψητά και από το πάτωμα...

Τι κάνεις ότι το 3,5 χρονών βλαστάρι σου, στυλώνει τα πόδια καταμεσής του δρόμου;

23 Φεβ 2016

Κορνίζες από ξυλομπογιές!



Σας έχει τύχει να μη θέλετε να αποχωριστείτε κάτι που έχουν παίξει ή χρησιμοποιήσει τα παιδιά σας;;; εγώ το σκέφτομαι για πολλά από τα πραγματάκια τους όσο μεγαλώνουν.
Η ιδέα αυτή λοιπόν γεννήθηκε από κάτι σκόρπιες ξυλομπογιές στο χαλί.


19 Φεβ 2016

Φτιάξε καρδιά μου το δικό σου παραμύθι!


Το αλώνισμα στα μάτια ενός 7χρονου
Καταραμένος Αλωνάρης


Ήτανε τότες, που οι άνθρωποι τις δουλειές τις έκαναν γιορτή και τον κόπο πανηγύρι. Και ο μήνας Αλωνάρης ήταν ολάκερος γιορτή. Καλοκαιριού γιορτή. Θέρος, δεμάτιασμα, αλώνισμα, καρτέρι για τον αγέρα που θα ξεχώριζε το στάχυ από το στάρι κι ύστερα το λίχνισμα.  

Στ’ αλώνι το δικό μας, αγνάντιο απ’ το καλύβι, εκείνο που τώρα έχει χορταριάσει και πια δεν ξεχωρίζει, ζωντάνευαν και οι πέτρες. Νέοι και νιες πήγαιναν κι έρχονταν, φωνές, γέλια, κουβεντολόι, αγκομαχητά, λιοπύρι. Δρεπάνια στα χέρια, ψάθες στα κεφάλια κι ο θέρος αρχίνιζε. Κι ύστερα, φόρτωμα στα μουλάρια και καρφί για τ' αλώνι.

15 Φεβ 2016

Κλείσε τα μάτια...




Κλείσε τα μάτια και κάνε πως δε βλέπεις όσα: 
  • σε τυφλώνουν 
  • σε στεναχωρούν
  • σε αγχώνουν
  • σε κουράζουν
  • σε πονάνε
  • σε γεμίζουν δάκρυα
  • σου παγώνουν το χαμόγελο
  • δε θες να δεις

11 Δεκ 2015

Χριστουγεννιάτικες κάρτες από τα χεράκια μας!

Χειροτεχνία χριστουγεννιάτικες κάρτες!

Η παράδοση του σπιτιού μας λέει, οι χριστουγεννιάτικες κάρτες που φτάνουν στους αγαπημένους μας, να είναι φτιαγμένες από τα χεράκια των παιδιών. 

4 Δεκ 2015

26 Νοε 2015

Πόσοι αλλιώτικοι "κόσμοι" χωράνε στον ίδιο κόσμο;


Ήταν η ώρα που νύχτωνε.  Μόλις είχαν αρχίσει τα μπουμπουνητά και η βροχή.
Σηκώνεται το μικρός (3 χρ) και με γρήγορο βήμα ψάχνει στο σπίτι να με βρει. Με βρίσκει στην κουζίνα. Μου φάνηκε κάπως αλαφιασμένος. 
"Άκουσα ένα αεροπλάνο να περνάει. Ήταν κακό αεροπλάνο!" μου λέει, (έχουμε κάνει διαχωρισμό των αεροπλάνων σε καλά τα επιβατηγά και σε κακά τα πολεμικά). 
"Δεν ήταν αεροπλάνο" τον καθησυχάζω "μπουμπουνίζει".
Ο μικρός χαμογέλασε. Φανήκαν τα δοντάκια του. "Είμαι τρελούλης...!" 

Δε θυμάμαι τι άλλο είπαμε... αν είπαμε...
Αλλά εκείνες τις στιγμές αφέθηκα σε μια αλυσίδα σκέψεων. Σκέψεις που αφορούν τους ανθρώπους που ζουν ή που έζησαν στο παρελθόν στις εμπόλεμες ζώνες... Σκέφτηκα, πως ένας ήχος μπορεί να γεννήσει συναισθήματα, εικόνες, μνήμες. Σκέφτηκα, πόσο τρομερό πρέπει να είναι να ακούς έναν τέτοιο θόρυβο πάνω από το σπίτι σου. Ένα θόρυβο που συνεπάγεται πολλά. Προσπάθησα να μπω στη θέση εκείνων των ανθρώπων... να πανικοβληθώ, να λουφάξω, να κρυφτώ... αλλά δεν τα κατάφερα. Ο τρόμος δεν είναι κάτι που μπορείς να προσποιηθείς ότι το κατάλαβες, αν δε το έχεις ζήσει. 
Ύστερα σκέφτηκα πόσο τυχεροί είμαστε που τα παιδιά μας δε ζούνε σε καμιά εμπόλεμη περιοχή. Κι ότι απλώς τρομάζουν από ένα μπουμπουνητό. 

Θα έφταναν πολύ μακριά οι σκέψεις μου. Με ξέρω καλά. Και στο τέλος θα γέμιζαν οργή κι απόγνωση. Δεν πρόλαβαν όμως. Ευτυχώς ο δικός μας ουρανός βροντά μόνο από μπουμπουνητά (τουλάχιστον στο τώρα κι εύχομαι στο πάντα για όλη την υφήλιο) και τα άλλα δυο παιδιά φώναζαν να τους ετοιμάσω κάτι να φάνε. 
Και τότε αναρωτήθηκα για πρώτη φορά, πόσοι αλλιώτικοι "κόσμοι" χωράνε στον ίδιο κόσμο; 
Και κλέβοντας λίγη από τη μαγεία των Χριστουγέννων που πλησιάζουν, ευχήθηκα να σταματούσαν όλα τα άσχημα αυτού του κόσμου κι η ανθρωπότητα να γέμιζε ελπίδα. Ξέρω, κάπως μάταιη η ευχή μου. Αλλά 
 όταν κάνεις μια ευχή έχεις δικαίωμα να ευχηθείς ότι θες! έτσι δεν είναι; 

Τις καλησπέρες μου!