16 Σεπ 2015

Τι είναι εκλογές;


-Τι είναι εκλογές; ρωτάνε τα παιδιά. Και κάποιος πρέπει να τους απαντήσει.

Δε βρήκα τίποτα καλύτερο να τους απαντήσω που να το κατανοήσουν εκτός από το ότι οι εκλογές είναι ένα παιχνίδι.

-Επιτραπέζιο; ρωτάνε ξανά τα παιδιά.

-Μπα… θα έλεγα πως επρόκειτο για ένα παιχνίδι ανοιχτού χώρου.

-Δηλαδή;

-Διεξάγεται ταυτόχρονα σε πολλά μέρη.

-Άρα παίζουν ταυτόχρονα πολλοί παίχτες, διαπιστώνουν. Κι έχουν δίκιο.

-Και πως παίζεται; συνεχίζουν για να μάθουν.

-Υπάρχουν κάποιες ομάδες. Μερικές αποτελούνται από πιο πολλά άτομα και άλλες από πιο λίγα. Όλες όμως έχουν ένα αρχηγό.

-Ο αρχηγός και οι παίχτες δηλαδή είναι μια ομάδα;

-Ναι. Ο αρχηγός δίνει οδηγίες κι οι παίχτες τις εκτελούν.

-Σαν να λέμε ο βασιλιάς και τα στρατιωτάκια! Και τι λένε οι οδηγίες των αρχηγών;

-Λένε πως πρέπει να συζητάνε με τους αντίπαλους παίχτες συνέχεια.

-Και για τι θέματα μιλάνε;

-Κυρίως δίνουν υποσχέσεις. Πως αν η ομάδα τους εκλεγεί από το λαό για να κυβερνήσει τη χώρα θα κάνουν ένα σωρό καλά πράγματα προς όφελος των πολιτών. Καμιά φορά χρειάζεται να λένε για το ποιος έχει κάνει άσχημα πράγματα τα προηγούμενα χρόνια. Μέσα στο παιχνίδι είναι και να τσακώνονται.

-Και γιατί δε μαλώνουν για το ποιος έχει κάνει τα καλύτερα πράγματα αντί για τα ασχημότερα;

-Χμ… δε ξέρω.

-Μπορεί να μην έχουν κάνει πολλά καλά;

-Μπορεί.

-Και αυτά που υπόσχονται τα πραγματοποιούν στο τέλος;

-Όχι πάντα.

-Έχουν και όπλα;

-Δεν έχουν όπλα με σφαίρες αλλά έχουν άλλου είδους όπλα. Όπλα που δε σκοτώνουν απευθείας αλλά που μπορούν να δημιουργήσουν προβλήματα στους πολίτες ή να τους στερήσουν δικαιώματα.

-Και να τους κάνουν δυστυχισμένους τους πολίτες μετά;

-Ναι πολλές συμβαίνει να κάνουν δυστυχισμένους τους πολίτες.

-Πως;

-Στερώντας τους ας πούμε δουλειά, σπίτι, φαγητό.

-Και τότε ποιος ο σκοπός του παιχνιδιού;

-Να πείσουν το λαό που τους παρακολουθεί ότι η δική τους ομάδα είναι καλύτερη και τη τελευταία μέρα του παιχνιδιού να την εκλέξουν για την αρχηγία της χώρας.

-Μα αφού δημιουργούν προβλήματα με τα όπλα τους γιατί να τους επιλέξει ο κόσμος;

-Γιατί κάποιος πρέπει να επιλεγεί.

-Αφού λένε ψέματα.

-…

-Και που τερματίζει αυτό το παιχνίδι;

-Με την εκλογή της ομάδας που θα κυβερνήσει το τόπο. Αυτή είναι κι η τελευταία μέρα του παιχνιδιού.

-Κι όλα όσα υποσχέθηκε αυτή η ομάδα θα τα κάνει πραγματικότητα;

-Όχι πάντα.

-Μα εφόσον τα υποσχέθηκε η ομάδα δε πρέπει να τηρήσει το λόγο της;

-Λογικά θα έπρεπε.

-Αυτό είναι το παιχνίδι;

-Αυτό.

-Α κι εγώ που νόμιζα πως παίζεται αλλιώς…

- Πως δηλαδή;

-Ότι οι αρχηγοί κι οι παίχτες των ομάδων υπόσχονται πράγματα και πρέπει να πείσουν το λαό. Ο λαός διαλέγει ποια πράγματα θέλει να γίνουν αλήθεια κι έτσι επιλέγει την ομάδα που θα τα πραγματοποιήσει. Και στο τέλος ο νικητής κάνει πράξη τα λόγια του.

-Δυστυχώς στο παιχνίδι των εκλογών δε γίνονται ακριβώς έτσι τα πράγματα.

-Σε αυτό το παιχνίδι παίρνουν μέρος κι οι μικροί;

-Όχι, μόνο οι μεγάλοι.

-Ε τότε… αυτό το παιχνίδι ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΔΙΚΑΙΟ.

Τα παιδιά έκαναν να φύγουν. Κάποιο γύρισε πίσω ξύνοντας το κεφάλι του. Είπε σοβαρό: να θυμηθώ όταν μεγαλώσω να μη το παίξω ποτέ μου αυτό το παιχνίδι.


Κάτι ξέρουν τα παιδιά. Δεν είναι δίκαιο είπαν αυτό το παιχνίδι. Κι εγώ λυπάμαι που θα συμφωνήσω με τα παιδιά.


14 Σεπ 2015

Η πρώτη μέρα κάθε σχολικής χρονιάς!

Πρώτη μέρα στο σχολείο

Δε ξέρω πως να ξεκινήσω σήμερα... Τα έχω λίγο μπερδεμένα στο μυαλό μου...
Ένα ξέρω. Πως η πρώτη μέρα στο σχολείο είναι πάντοτε δύσκολη. Δε ξέρω για ποιον (γονείς ή παιδιά) είναι πιο δύσκολη αλλά εγώ σαν γονιός τη βιώνω δύσκολα.

4 Αυγ 2015

παραμύθια του μεσονυκτίου


Είναι ωραίο λένε, να μαθαίνεις τα παιδιά να αγαπούν τα βιβλία και να τα προσέχουν. Φυσικά και είναι! ποιος θα μπορούσε άλλωστε να διαφωνήσει με κάτι τέτοιο; Όπως είναι ακόμη πιο ωραίο να τα μαθαίνεις να ακούνε ιστορίες, να τους διαβάζεις παραμύθια αλλάζοντας το τόνο της φωνής σου ανάλογα τον ήρωα, ακόμη και να δημιουργείτε όλοι μαζί ιστορίες! Ασφαλώς και είναι! πως θα μπορούσε να μην είναι;

23 Ιουλ 2015

Χειροτεχνία με κοχύλια!




Κάναμε κι εμείς τα πρώτα μας μπανάκια (με χίλια βάσανα, αλλά τα κάναμε) και μαζέψαμε και πρώτα μας κοχύλια (φυσικό επακόλουθο των μπάνιων μας)!

Έτσι, είπαμε (εγώ με τα τρία μικρά βοηθάκια μου) να φτιάξουμε και μια χειροτεχνία καλοκαιρινή. Μετά κόπων και βασάνων και πάλι, αλλά τα καταφέραμε!

Δε χρειαστήκαμε τίποτα άλλο εκτός από ρύζι, χαρτόνι, οδοντογλυφίδες, πλαστελίνη και τους μικρούς θησαυρούς της θάλασσας!!

Γι αρχή πήραμε ρύζι και το βάψαμε μπλε με τέμπερες. 
Βάψαμε σε μπλε και μερικά χάρτινα πιάτα μιας χρήσης.
Έτοιμη η θάλασσα μας! με τα κύματα της, με τα όλα της!!!


Πήραμε κοχύλια σε διάφορα μεγέθη και σχήματα και τα γεμίσαμε με πλαστελίνη.
Κόψαμε πολύχρωμα χαρτιά σε σχήμα ρόμβου, τα διπλώσαμε για να γίνουν διπλό τρίγωνο και τα κολλήσαμε πάνω σε οδοντογλυφίδες για να φτιάξουμε σημαιάκια. 
Καρφώσαμε τις οδοντογλυφίδες στα γεμισμένα με πλαστελίνη κοχύλια.
Έτοιμες κι οι βαρκούλες.

Μόλις στέγνωσε το ρύζι , το βάλαμε στα μπλε πιάτα ή σε πάνω σε μπλε χαρτόνι. Βάλαμε κοχυλάκια και τα καραβάκια μας.

Μια μικρή θάλασσα στο σπίτι μας!!


Πιο πολύ από όλα μας άρεσε που βάψαμε το ρύζι!

Τις καλησπέρες μου!